Definicja hasła: dostrzelić
- dostrzelić
dobić zwierzynę kolejnym strzałem.
Dostrzelić to termin używany w myślistwie, oznaczający dostrzelenie zwierzęcia rozwalonego strzałem, aby skrócić jego cierpienie. Jest to odpowiedzialne i etyczne postępowanie, mające na celu zapewnienie szybkiej i humanitarnej śmierci zwierzęciu. Po oddaniu pierwszego strzału, który trafi zwierzę, myśliwy powinien dokonać kolejnego celu z bliskiej odległości, aby zapewnić szybką i bezbolesną śmierć.
Dostrzelenie jest ważnym elementem sztuki łowieckiej, podkreślającym troskę o dobrostan zwierząt oraz szacunek dla natury. Współczesna etyka myśliwska nakazuje minimalizowanie cierpień zwierząt oraz respektowanie zasad fair play w polowaniu. Dzięki dostrzeleniu zwierzyny, unika się zbędnego przedłużania obarczonego bólem stanu poranionego zwierzęcia, co stanowi istotny aspekt zrównoważonego i etycznego podejścia do polowania.
Technika dostrzelenia wymaga precyzji i dużego umiejętności strzeleckich ze strony myśliwego. Wymaga również odpowiedniej znajomości broni oraz reakcji zwierząt na trafienia. Jest to nieodłączna część nauki myśliwskiej i wymaga stałego doskonalenia umiejętności strzeleckich oraz teoretycznych aspektów polowania.
Warto podkreślić, że dostrzelenie powinno być traktowane jako ostateczność - celem polowania jest przede wszystkim szybka i skuteczna śmierć zwierzyny za pomocą jednego właściwie wymierzonego strzału. Dostrzelenie stosowane jest jedynie w sytuacjach koniecznych, kiedy pierwszy strzał nie zapewnił natychmiastowej śmierci dla zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dostrzelić w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dopasowanie broni
dostosowanie kolby, jej długości, grubości i awantażu oraz ciężaru i kalibru broni do budowy anatomicznej myśliwego.
- dukt leśny
niezadrzewiony pas dzielący las na jednostki podziału przestrzennego.
- dominacja społeczna
socjalna hierarchia panowania i zależności wśród zwierząt.
- drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)
rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)
- dwururka
zob. dubeltówka.
- dodniówka
poranne polowanie.
- dobry
o zwierzynie mocnej, dorodnej.
- duszehubka
bardzo wąskie czółno używane do polowań na kaczki.
- daszkowa roża
zob. róża daszkowa.