Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dostrzelić

dostrzelić

dobić zwierzynę kolejnym strzałem.

Dostrzelić to termin używany w myślistwie, oznaczający dostrzelenie zwierzęcia rozwalonego strzałem, aby skrócić jego cierpienie. Jest to odpowiedzialne i etyczne postępowanie, mające na celu zapewnienie szybkiej i humanitarnej śmierci zwierzęciu. Po oddaniu pierwszego strzału, który trafi zwierzę, myśliwy powinien dokonać kolejnego celu z bliskiej odległości, aby zapewnić szybką i bezbolesną śmierć.

Dostrzelenie jest ważnym elementem sztuki łowieckiej, podkreślającym troskę o dobrostan zwierząt oraz szacunek dla natury. Współczesna etyka myśliwska nakazuje minimalizowanie cierpień zwierząt oraz respektowanie zasad fair play w polowaniu. Dzięki dostrzeleniu zwierzyny, unika się zbędnego przedłużania obarczonego bólem stanu poranionego zwierzęcia, co stanowi istotny aspekt zrównoważonego i etycznego podejścia do polowania.

Technika dostrzelenia wymaga precyzji i dużego umiejętności strzeleckich ze strony myśliwego. Wymaga również odpowiedniej znajomości broni oraz reakcji zwierząt na trafienia. Jest to nieodłączna część nauki myśliwskiej i wymaga stałego doskonalenia umiejętności strzeleckich oraz teoretycznych aspektów polowania.

Warto podkreślić, że dostrzelenie powinno być traktowane jako ostateczność - celem polowania jest przede wszystkim szybka i skuteczna śmierć zwierzyny za pomocą jednego właściwie wymierzonego strzału. Dostrzelenie stosowane jest jedynie w sytuacjach koniecznych, kiedy pierwszy strzał nie zapewnił natychmiastowej śmierci dla zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dostrzelić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dołek strzelecki

miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.

dobry

o zwierzynie mocnej, dorodnej.

dziesiątak

jeleń byk noszący wieniec o pięciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dwururka

zob. dubeltówka.

dzierżawca, dzierżawca (obwodu łowieckiego)

kolo łowieckie lub inny organ wykonujący czynności łowieckie w obwodzie na podstawie umowy o dzierżawę.

dubeltówka

śrutowa broń myśliwska o dwóch lufach ułożonych poziomo obok siebie.

dymorfizm sezonowy

zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.

dwustronnie koronny

jeleń byk noszący wieniec, którego obie tyki zakończone są koronami.

dociąganie

posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.

dziwerówka

strzelba myśliwska o lufach wykonanych ze stali damasceńskiej.