Definicja hasła: dotrzymać
- dotrzymać
1) o zwierzynie nie uciekającej i pozwalającej myśliwemu zbliżyć się na odległość strzału;
2) o psie myśliwskim wystawiającym, który stoi do momentu podejścia myśliwego i wydania mu rozkazu,,naprzód".
Dotrzymać - termin używany w łowiectwie, odnoszący się do zachowania zwierzyny lub psa myśliwskiego w określony sposób. W przypadku zwierzyny dotrzymanie polega na nieucieczce i umożliwieniu myśliwemu zbliżenia się na odległość strzału. Dotrzymanie jest zwykle wymagane od dzikich zwierząt, takich jak jelenie, sarny czy dziki. Jest to istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa oraz efektywności polowania.
W przypadku psów myśliwskich, dotrzymanie oznacza, że pies wystawiający stoi do momentu podejścia myśliwego i wydania mu rozkazu „naprzód”. Jest to kluczowe zachowanie dla skutecznego prowadzenia polowań, ponieważ umożliwia kontrolę nad psem oraz ułatwia właściwe pozycjonowanie go względem celu polowania. Dotrzymanie od psów jest szczególnie istotne przy polowaniu z bronią palną, gdzie precyzja strzału i uniknięcie wypadków są priorytetem.
Podsumowując, dotrzymać odnosi się do zachowania zwierzyny lub psa myśliwskiego polegającego na unikaniu ucieczki oraz umożliwieniu myśliwemu kontrolowanego zbliżenia się do celu polowania lub odpowiedniego pozycjonowania psa względem zwierzyny. Jest to kluczowy element skutecznego i bezpiecznego prowadzenia polowań.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dotrzymać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- defilator
o zwierzęciu przesuwającym się równolegle przed linią myśliwych.
- daszek, daszek, posyp
paśnik dla kuropatw lub bażantów: daszek wsparty na słupkach, pod który sypie się ziarno . zimą.
- dzik, dzik (Sus scrofa L.)
ssak z rodziny świniowatych. Długość ciała do 155 cm, wysokość barku do 120 cm, ciężar do 300 kg lub nawet więcej. Ubarwienie dz. wykazuje dużą zmienność w zależności od wieku i (...)
- dokarmiać
w czasie zimy dostarczać zwierzynie dodatkowego pożywienia, np.: liściarkę, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad, sól itp.
- dwulufka
zob. dubeltówka.
- dostać
1) upolować zwierzynę;
2) o zwierzynie, która została trafiona.
- dyndować
o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- drgubica
dawniej używana sieć myśliwska.
- dwustronnie koronny
jeleń byk noszący wieniec, którego obie tyki zakończone są koronami.