Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dołek strzelecki

dołek strzelecki

miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.

Dołek strzelecki to ważny element wyposażenia myśliwego, służący do osadzenia stopki broni podczas strzelania. Wykonany z twardych materiałów, takich jak drewno lub metal, posiada charakterystyczny kształt umożliwiający wygodne oprzarcie broni. Często wyposażany w dodatkowe elementy, takie jak regulowane podpory czy uchwyty, umożliwiające dopasowanie do broni. Głównym celem dołka strzeleckiego jest zapewnienie stabilności i precyzji podczas strzelania poprzez utrzymanie broni w odpowiedniej pozycji oraz zapobieganie jej drganiom podczas oddawania strzału.

Jest to szczególnie przydatne narzędzie podczas polowań, zwłaszcza na ptaki lub inne drobne zwierzęta, a także przy oddawaniu dalekich strzałów. Dołek strzelecki umożliwia myśliwemu utrzymanie broni w stabilnej pozycji oraz skupienie się na celu przed oddaniem strzału. Dzięki temu stanowi kluczowy element wpływający na precyzję i skuteczność polowań.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dołek strzelecki w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dołować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije poniżej celu.

dławienie

duszenie drapieżnika lub postrzałka przez psa myśliwskiego.

dzwonić strychulcem

o psie myśliwskim, machać ogonem

dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik

menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.

dosiedzieć

o ptactwie nie uciekającym, które pozwoliło myśliwemu zbliżyć się do niego na odległość strzału.

darniak

kozioł sarny o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy.

drążek

kawałek drewna zaopatrzony na końcach w duże obroże, służący do spinania pary psów myśliwskich.

dublet

ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.

danielarz

myśliwy zamiłowany w polowaniach na daniele.

drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)

rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)