Definicja hasła: dołek strzelecki
- dołek strzelecki
miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.
Dołek strzelecki to ważny element wyposażenia myśliwego, służący do osadzenia stopki broni podczas strzelania. Wykonany z twardych materiałów, takich jak drewno lub metal, posiada charakterystyczny kształt umożliwiający wygodne oprzarcie broni. Często wyposażany w dodatkowe elementy, takie jak regulowane podpory czy uchwyty, umożliwiające dopasowanie do broni. Głównym celem dołka strzeleckiego jest zapewnienie stabilności i precyzji podczas strzelania poprzez utrzymanie broni w odpowiedniej pozycji oraz zapobieganie jej drganiom podczas oddawania strzału.
Jest to szczególnie przydatne narzędzie podczas polowań, zwłaszcza na ptaki lub inne drobne zwierzęta, a także przy oddawaniu dalekich strzałów. Dołek strzelecki umożliwia myśliwemu utrzymanie broni w stabilnej pozycji oraz skupienie się na celu przed oddaniem strzału. Dzięki temu stanowi kluczowy element wpływający na precyzję i skuteczność polowań.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dołek strzelecki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dotrzymać
1) o zwierzynie nie uciekającej i pozwalającej myśliwemu zbliżyć się na odległość strzału;
2) o psie myśliwskim wystawiającym, który stoi do momentu podejścia myśliwego i (...)
- deptanie
u ptaków akt płciowy.
- daszkowa roża
zob. róża daszkowa.
- dociąganie
posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.
- dwudziestka
śrutowa broń myśliwska kalibru 20mm.
- drozd paszkot
inaczej paszkot.
- derkanie
głos wydawany przez derkacza.
- dubelt, bekas dubelt, dubelt, bekas dubelt (Capella media Lath)
ptak z rodziny brodźców większy od kszyka. Ubarwienie obu płci jednakowe. Dwie pary zewnętrznych, sterówek od połowy są białe, dwie dalsze białe z ciemnymi plamkami. Na brzuchu (...)
- dwunastak
jeleń byk noszący wieniec o sześciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.