Definicja hasła: dołek strzelecki
- dołek strzelecki
miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.
Dołek strzelecki to ważny element wyposażenia myśliwego, służący do osadzenia stopki broni podczas strzelania. Wykonany z twardych materiałów, takich jak drewno lub metal, posiada charakterystyczny kształt umożliwiający wygodne oprzarcie broni. Często wyposażany w dodatkowe elementy, takie jak regulowane podpory czy uchwyty, umożliwiające dopasowanie do broni. Głównym celem dołka strzeleckiego jest zapewnienie stabilności i precyzji podczas strzelania poprzez utrzymanie broni w odpowiedniej pozycji oraz zapobieganie jej drganiom podczas oddawania strzału.
Jest to szczególnie przydatne narzędzie podczas polowań, zwłaszcza na ptaki lub inne drobne zwierzęta, a także przy oddawaniu dalekich strzałów. Dołek strzelecki umożliwia myśliwemu utrzymanie broni w stabilnej pozycji oraz skupienie się na celu przed oddaniem strzału. Dzięki temu stanowi kluczowy element wpływający na precyzję i skuteczność polowań.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dołek strzelecki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dropiaty
o psie: cętkowany.
- drapieżnik
zwierzę żywiące się mięsem zabijanych przez siebie innych zwierząt.
- damasceńska stal, damasceńska stal, dziwer
rodzaj stali powstałej ze stopu żelaza z węglem, o budowie złożonej z dwu składników strukturalnych, różniących się odpornością na działanie kwasów. Ziarna tych składników lub ich (...)
- dwulufka
zob. dubeltówka.
- dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik
menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.
- duszehubka
bardzo wąskie czółno używane do polowań na kaczki.
- dwudziestka
śrutowa broń myśliwska kalibru 20mm.
- derkacz, chruściel derkacz, derkacz, chruściel derkacz (Crex crex L.)
ptak z rzędu chruścieli. Upierzenie brązowe z ciemniejszymi plamami na brzuchu, u samca pierś i szyja popielate. Długość ciała ok. 28 cm, rozpiętość skrzydeł 40-43 cm. Żyje na polach i (...)
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.