Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dokarmiać

dokarmiać

w czasie zimy dostarczać zwierzynie dodatkowego pożywienia, np.: liściarkę, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad, sól itp.

Dokarmianie to działanie polegające na dostarczaniu zwierzynie leśnej dodatkowego pożywienia w celu wsparcia jej przeżycia, zwłaszcza w okresach trudności żywieniowych, takich jak zima. Praktyka ta ma na celu zarówno utrzymanie populacji dzikich zwierząt, jak i zapewnienie im odpowiedniej kondycji fizycznej i zdrowotnej. Jest ona szczególnie istotna w sytuacjach, gdy naturalne zasoby pożywienia są ograniczone, a warunki atmosferyczne utrudniają zdobycie pokarmu.

Dokarmianie może obejmować różnorodne rodzaje pożywienia, takie jak liściarka, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad czy sól. Ważne jest dostarczanie odpowiednio zbilansowanego pokarmu odpowiadającego potrzebom żywieniowym danego gatunku zwierząt. Należy również pamiętać o zachowaniu higieny i bezpieczeństwa podczas dokarmiania oraz unikaniu sytuacji, w których zwierzęta mogłyby stać się zbyt uzależnione od dostarczanego pożywienia.

Dokarmianie może być realizowane przez myśliwych, leśników czy organizacje zajmujące się ochroną przyrody. Sposób dokarmiania oraz rodzaj stosowanego pokarmu mogą być regulowane przepisami prawnymi mającymi na celu zapewnienie bezpieczeństwa i dobrostanu zwierząt. Warto również pamiętać o tym, że dokarmianie nie powinno zastępować naturalnych źródeł pokarmu dla zwierząt leśnych; powinno być traktowane jako wsparcie w sytuacjach kryzysowych lub ekstremalnych warunkach atmosferycznych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dokarmiać w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

Diana

rzymska bogini łowów utożsamiana z grecką Artemidą.

derkanie

głos wydawany przez derkacza.

dopasowanie broni

dostosowanie kolby, jej długości, grubości i awantażu oraz ciężaru i kalibru broni do budowy anatomicznej myśliwego.

długodzioba

popularna wśród myśliwych nazwa słonki.

dryling

zob. trójlufka

dziesiątak

jeleń byk noszący wieniec o pięciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

drążek

kawałek drewna zaopatrzony na końcach w duże obroże, służący do spinania pary psów myśliwskich.

dziczeć

o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.

dobry

o zwierzynie mocnej, dorodnej.

dziwer

falisty wzór na stali damasceńskiej. Dziwerem nazywano niekiedy stal damasceńską.