Definicja hasła: dokarmiać
- dokarmiać
w czasie zimy dostarczać zwierzynie dodatkowego pożywienia, np.: liściarkę, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad, sól itp.
Dokarmianie to działanie polegające na dostarczaniu zwierzynie leśnej dodatkowego pożywienia w celu wsparcia jej przeżycia, zwłaszcza w okresach trudności żywieniowych, takich jak zima. Praktyka ta ma na celu zarówno utrzymanie populacji dzikich zwierząt, jak i zapewnienie im odpowiedniej kondycji fizycznej i zdrowotnej. Jest ona szczególnie istotna w sytuacjach, gdy naturalne zasoby pożywienia są ograniczone, a warunki atmosferyczne utrudniają zdobycie pokarmu.
Dokarmianie może obejmować różnorodne rodzaje pożywienia, takie jak liściarka, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad czy sól. Ważne jest dostarczanie odpowiednio zbilansowanego pokarmu odpowiadającego potrzebom żywieniowym danego gatunku zwierząt. Należy również pamiętać o zachowaniu higieny i bezpieczeństwa podczas dokarmiania oraz unikaniu sytuacji, w których zwierzęta mogłyby stać się zbyt uzależnione od dostarczanego pożywienia.
Dokarmianie może być realizowane przez myśliwych, leśników czy organizacje zajmujące się ochroną przyrody. Sposób dokarmiania oraz rodzaj stosowanego pokarmu mogą być regulowane przepisami prawnymi mającymi na celu zapewnienie bezpieczeństwa i dobrostanu zwierząt. Warto również pamiętać o tym, że dokarmianie nie powinno zastępować naturalnych źródeł pokarmu dla zwierząt leśnych; powinno być traktowane jako wsparcie w sytuacjach kryzysowych lub ekstremalnych warunkach atmosferycznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dokarmiać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- drop, drop (Otis tarda L.)
ptak z rzędu żurawiowatych. Długość ciała 96-102 cm, ciężar 7,4-16 kg. Samiec ma głowę i szyję popielatoszare, wole płowordzawe. Grzbiet, połowa skrzydeł oraz środek ogona są (...)
- dławienie
duszenie drapieżnika lub postrzałka przez psa myśliwskiego.
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- dzierżawca, dzierżawca (obwodu łowieckiego)
kolo łowieckie lub inny organ wykonujący czynności łowieckie w obwodzie na podstawie umowy o dzierżawę.
- dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik
menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.
- dublet
ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.
- dołować
o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije poniżej celu.
- degeneracja osobnicza
degeneracja spowodowana przez czynniki środowiskowe (niedziedziczna).
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.
- dwururka
zob. dubeltówka.