Definicja hasła: dziczeć
- dziczeć
o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.
Dziczeć to proces, w którym zwierzę domowe lub oswojone traci swoją pierwotną skłonność do współpracy z człowiekiem i staje się dziki lub dziczejący. Jest to zjawisko, które może występować u różnych gatunków zwierząt, w wyniku braku kontaktu z ludźmi lub negatywnych doświadczeń z nimi. Gdy zwierzę zaczyna dziczeć, wykazuje silne instynkty samoopiekuńcze i unika interakcji z ludźmi. Może to objawiać się przez np. nieufność wobec człowieka, zmianę zachowania czy skłonność do ucieczki.
Proces dziczenia może być wynikiem odejścia od życia w otoczeniu ludzkim, na przykład gdy zwierzę zostaje porzucone lub ucieka i przetrwa na wolności. Niektóre gatunki zwierząt łatwiej niż inne adaptują się do tych warunków i mogą szybko stać się dzikie, natomiast inne nadal będą manifestowały pewne nawyki oswojonego życia przez wiele pokoleń.
Dziczenie może również być efektem zabiegów hodowlanych czy selekcji naturalnej, prowadzącej do zmian w zachowaniu i cechach fizycznych zwierząt. W niektórych przypadkach dziczenie może prowadzić do powstania populacji feralnych, które stanowią mieszankę cech dzikich i domowych zwierząt.
Sumując, proces dziczenia jest złożonym zjawiskiem biologicznym i behawioralnym, które ma miejsce w przypadku wielu gatunków zwierząt domowych lub oswojonych. Dziczenie jest rezultatem oddziaływania różnych czynników środowiskowych i genetycznych oraz może prowadzić do powstania nowych populacji żyjących w warunkach naturalnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dziczeć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- drapieżne ptaki, drapieżne ptaki (Falconiformes)
rząd ptaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 34), o dziobie krótkim, hakowato zagiętym i palcach zaopatrzonych w szpony, np. orły, jastrzębie, sokoły. Żywią się pokarmem (...)
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- dwudziestak
jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- dojść
1) o zwierzynie: ujść po strzale, a następnie paść;
2) postrzałka: odszukać, a następnie dostrzelić postrzeloną zwierzynę.
- drozd kwiczoł
inaczej kwiczoł.
- deptanie
u ptaków akt płciowy.
- dłużec
linka rzemienna przymocowana do nogi ptaka łowczego, używana podczas zaprawiania go do łowów.
- dziczyzna
jadalne mięso zwierzyny.
- duszehubka
bardzo wąskie czółno używane do polowań na kaczki.
- dokłuć
dobić kordelasem postrzałka zwierzyny grubej (w Polsce obecnie sposób zabroniony).