Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dziczeć

dziczeć

o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.

Dziczeć to proces, w którym zwierzę domowe lub oswojone traci swoją pierwotną skłonność do współpracy z człowiekiem i staje się dziki lub dziczejący. Jest to zjawisko, które może występować u różnych gatunków zwierząt, w wyniku braku kontaktu z ludźmi lub negatywnych doświadczeń z nimi. Gdy zwierzę zaczyna dziczeć, wykazuje silne instynkty samoopiekuńcze i unika interakcji z ludźmi. Może to objawiać się przez np. nieufność wobec człowieka, zmianę zachowania czy skłonność do ucieczki.

Proces dziczenia może być wynikiem odejścia od życia w otoczeniu ludzkim, na przykład gdy zwierzę zostaje porzucone lub ucieka i przetrwa na wolności. Niektóre gatunki zwierząt łatwiej niż inne adaptują się do tych warunków i mogą szybko stać się dzikie, natomiast inne nadal będą manifestowały pewne nawyki oswojonego życia przez wiele pokoleń.

Dziczenie może również być efektem zabiegów hodowlanych czy selekcji naturalnej, prowadzącej do zmian w zachowaniu i cechach fizycznych zwierząt. W niektórych przypadkach dziczenie może prowadzić do powstania populacji feralnych, które stanowią mieszankę cech dzikich i domowych zwierząt.

Sumując, proces dziczenia jest złożonym zjawiskiem biologicznym i behawioralnym, które ma miejsce w przypadku wielu gatunków zwierząt domowych lub oswojonych. Dziczenie jest rezultatem oddziaływania różnych czynników środowiskowych i genetycznych oraz może prowadzić do powstania nowych populacji żyjących w warunkach naturalnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dziczeć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dwudziestak

jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dostać

1) upolować zwierzynę;
2) o zwierzynie, która została trafiona.

damasceńska stal, damasceńska stal, dziwer

rodzaj stali powstałej ze stopu żelaza z węglem, o budowie złożonej z dwu składników strukturalnych, różniących się odpornością na działanie kwasów. Ziarna tych składników lub ich (...)

drapieżnik duży

w Polsce niedźwiedź, ryś, wilk. Obecnie wszystkie gatunki pod ochroną.

derkanie

głos wydawany przez derkacza.

dłużec

linka rzemienna przymocowana do nogi ptaka łowczego, używana podczas zaprawiania go do łowów.

drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)

rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)

dublet

ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.

dobry

o zwierzynie mocnej, dorodnej.

dziczeć

o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.