Definicja hasła: dobry
- dobry
o zwierzynie mocnej, dorodnej.
"Zwierzyna mocna i dorodna" to określenie używane w łowiectwie, które odnosi się do zdrowej i dobrze zbudowanej zwierzyny. Termin ten jest istotny dla myśliwych, ponieważ oznacza, że zwierzyna posiada odpowiednią ilość mięsa, co ma znaczenie zarówno dla celów konsumpcyjnych, jak i etycznych. Zwierzyna mocna i dorodna cechuje się nie tylko dużą ilością mięsa na kościach, ale również wykazuje odporność na choroby i inne czynniki zewnętrzne, co wpływa na jej szanse przeżycia w naturze.
Myśliwi preferują polowanie na zwierzynę mocną i dorodną ze względów etycznych oraz efektywności polowania. Polowanie na taką zwierzynę jest uważane za najbardziej etyczne, gdyż myśliwi unikają polowania na osobniki chore lub słabe, które mają mniejsze szanse na przeżycie w naturze. Wybór zwierzyny mocnej i dorodnej pozwala także myśliwym uzyskać więcej mięsa z każdego polowania, co ma pozytywny wpływ na ich domowy budżet.
Ogólnie rzecz biorąc, termin "zwierzyna mocna i dorodna" odnosi się do zdrowej i dobrze rozwiniętej populacji zwierząt łownych, które są celem polowań myśliwych. Stanowi to ważny element zrównoważonego zarządzania populacją zwierząt oraz gwarantuje zachowanie równowagi ekologicznej. Termin ten ma kluczowe znaczenie w praktyce łowieckiej oraz promuje odpowiedzialne podejście do polowań.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dobry w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dziwerówka
strzelba myśliwska o lufach wykonanych ze stali damasceńskiej.
- derkanie
głos wydawany przez derkacza.
- dubelt, bekas dubelt, dubelt, bekas dubelt (Capella media Lath)
ptak z rodziny brodźców większy od kszyka. Ubarwienie obu płci jednakowe. Dwie pary zewnętrznych, sterówek od połowy są białe, dwie dalsze białe z ciemnymi plamkami. Na brzuchu (...)
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik
menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.
- Darne
francuski rusznikarz, który w 1895 r. skonstruował strzelbę ze stałą lufą i automatycznie przesuwającym się zamkiem. Dubeltówki tego typu (bardzo popularne we Francji) nadal są (...)
- dwulufka
zob. dubeltówka.
- dwudziestak
jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- dubeltówka
śrutowa broń myśliwska o dwóch lufach ułożonych poziomo obok siebie.