Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: drapieżnik duży

drapieżnik duży

w Polsce niedźwiedź, ryś, wilk. Obecnie wszystkie gatunki pod ochroną.

Drapieżnik duży to termin odnoszący się do gatunków zwierząt należących do wyższego rzędu ssaków drapieżnych, charakteryzujących się dużymi rozmiarami i zazwyczaj będącymi na szczycie łańcucha pokarmowego w swoich ekosystemach. W Polsce do tej grupy zaliczają się niedźwiedź brunatny, ryś i wilk szary. Niedźwiedzie, rysie i wilki są gatunkami objętymi ochroną prawną zgodnie z ustawą o ochronie przyrody. Ich status ochronny wynika z faktu, że były one przez wiele lat obiektem intensywnej polowań i polowań ze względów zarówno użytecznościowych, jak i ze strachu przed tymi zwierzętami.

Niedźwiedzie brunatne (Ursus arctos) są największymi drapieżnikami zamieszkującymi terytorium Polski. W ciągu ostatnich dziesięcioleci ich populacja stopniowo się zwiększyła, choć nadal jest stosunkowo niewielka. Ryś jest mniejszym od niedźwiedzia drapieżnikiem, charakterystycznym głównie dla obszarów leśnych w Polsce. Z kolei wilk szary (Canis lupus) powrócił do polskich lasów po ponad stuletniej nieobecności.

Ochrona tych gatunków ma na celu zachowanie różnorodności biologicznej oraz równowagi ekologicznej w polskich ekosystemach naturalnych. Ponadto, naturalne środowisko życia dużych drapieżników stanowi obszary chronione m.in. parki narodowe i rezerwaty przyrody, co dodatkowo wpływa na konieczność ochrony tych gatunków oraz ich siedlisk.

Należy pamiętać, że stosowanie się do uregulowań dotyczących ochrony wielkich drapieżników przyczynia się do zachowania natury w stanie niezmienionym oraz chroni dziką faunę przed zagrożeniami spowodowanymi działalnością człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj drapieżnik duży w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dzwonić strychulcem

o psie myśliwskim, machać ogonem

doprowadzać

o psie myśliwskim: doprowadzać myśliwego do zwierzyny lub do postrzałka.

dosiedzieć

o ptactwie nie uciekającym, które pozwoliło myśliwemu zbliżyć się do niego na odległość strzału.

dwudziestak

jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dziwok

ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).

drozd paszkot

inaczej paszkot.

drapieżne ptaki, drapieżne ptaki (Falconiformes)

rząd ptaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 34), o dziobie krótkim, hakowato zagiętym i palcach zaopatrzonych w szpony, np. orły, jastrzębie, sokoły. Żywią się pokarmem (...)

dymorfizm sezonowy

zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.

dojść

1) o zwierzynie: ujść po strzale, a następnie paść;
2) postrzałka: odszukać, a następnie dostrzelić postrzeloną zwierzynę.

deptanie

u ptaków akt płciowy.