Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dołować

dołować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije poniżej celu.

Dołować – termin związany z bronią myśliwską, oznaczający sytuację, gdy pomimo prawidłowego wycelowania, strzał trafia poniżej celu. Jest to problematyczne zjawisko, które może być spowodowane różnymi czynnikami technicznymi oraz użytkownika broni. Dołowanie może mieć miejsce zarówno podczas strzału ze śrutowej broni gładkolufowej, jak i z broni gładkolufowej strzelającej kulami.

Przyczyny dołowania mogą być różnorodne. Mogą obejmować nieprawidłowe dopasowanie broni do strzelca, niewłaściwe ustawienie celownika lub celu, błędy w technice strzeleckiej oraz problemy z konstrukcją samej broni. Często dołowanie jest wynikiem niewłaściwego wyważenia broni – na przykład zbyt lekkiego magazynka lub przedłużki lufy.

Aby zaradzić problemowi dołowania, ważną rolę odgrywa analiza i poprawa techniki strzeleckiej poprzez odpowiednie szkolenie i praktykę. Ponadto istotne jest sprawdzenie i ewentualna modyfikacja konstrukcji broni oraz jej dopasowanie do użytkownika. W przypadku pewnych rodzajów amunicji również możliwe jest dostrajanie ładunków prochowych oraz ich kalibracji by uniknąć tendencji do dołowania.

Skuteczność w polowaniu uzależniona jest od trafności strzału, dlatego eliminacja problemu dołowania jest istotna dla każdego myśliwego i wymaga systematycznego podejścia opartego na znajomości własnej broni oraz warunków terenowych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dołować w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dropiaty

o psie: cętkowany.

dublet

ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.

dźwięk główny

inaczej korkowanie.

dwustronnie koronny

jeleń byk noszący wieniec, którego obie tyki zakończone są koronami.

dosiad

moment, w którym ptak łowczy chwyta i przytrzymuje szponami swoją ofiarę.

dokarmiać

w czasie zimy dostarczać zwierzynie dodatkowego pożywienia, np.: liściarkę, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad, sól itp.

dzwonić strychulcem

o psie myśliwskim, machać ogonem

degeneracja

tracenie przez zwierzę cech właściwych normalnie rozwiniętemu osobnikowi danego gatunku.

dzik, dzik (Sus scrofa L.)

ssak z rodziny świniowatych. Długość ciała do 155 cm, wysokość barku do 120 cm, ciężar do 300 kg lub nawet więcej. Ubarwienie dz. wykazuje dużą zmienność w zależności od wieku i (...)

degeneracja dziedziczna

degeneracja będąca wynikiem zmian dotychczasowego układu genów pod wpływem niekorzystnych czynników.