Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: doławiać

doławiać

o psach gończych: gonić zwierzynę po tropie.

Doławianie to technika polowania, polegająca na wykorzystaniu psów gończych do goniącego zwierzyny po tropie. Jest to praktyka mająca swoje korzenie w starożytnych czasach i efektywna szczególnie w przypadku dzikich zwierząt, takich jak dziki, jelenie i lisy. Podczas doławiania psy gończe są wysyłane do tropienia zwierzyny, a następnie śledzą jej zapach aż do momentu, gdy zwierzę się ukryje. Wtedy myśliwi podejmują działania polowacze. Technika ta może mieć także zastosowanie w odstraszaniu dzikich zwierząt od obszarów uprawnych lub innych terenów oraz w ochronie ludzi przed atakami dzikiej zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj doławiać w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dublet

ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.

Darne

francuski rusznikarz, który w 1895 r. skonstruował strzelbę ze stałą lufą i automatycznie przesuwającym się zamkiem. Dubeltówki tego typu (bardzo popularne we Francji) nadal są (...)

dokarmiać

w czasie zimy dostarczać zwierzynie dodatkowego pożywienia, np.: liściarkę, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad, sól itp.

dwudziestak

jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dzwoneczek

w sokolnictwie: dzwonek o wysokim tonie przymocowany do nogi ptaka łowczego, ułatwiąjący odnalezienie ptaka po dosiadzie zwierzyny w wysokich trawach.

darniak

kozioł sarny o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy.

dławienie

duszenie drapieżnika lub postrzałka przez psa myśliwskiego.

damasceńska stal, damasceńska stal, dziwer

rodzaj stali powstałej ze stopu żelaza z węglem, o budowie złożonej z dwu składników strukturalnych, różniących się odpornością na działanie kwasów. Ziarna tych składników lub ich (...)

defilator

o zwierzęciu przesuwającym się równolegle przed linią myśliwych.

degeneracja

tracenie przez zwierzę cech właściwych normalnie rozwiniętemu osobnikowi danego gatunku.