Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dociąganie

dociąganie

posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.

Dociąganie jest techniką łowiecką, polegającą na posuwaniu się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami lub bażantami. Jest to metoda wykorzystywana przez myśliwych do ułatwienia polowania na te ptaki. Wyżeł, wyszkolony do szukania i tropienia ptaków, ma za zadanie dociągnąć je do myśliwego. Ta technika wymaga od myśliwego i jego psa dużej precyzji i cierpliwości. Aby osiągnąć sukces w dociąganiu ptaków, myśliwy musi zachować ciszę oraz spokój, by nie spłoszyć zwierzyny.

Jest istotne, że myśliwy zna swojego psa i potrafi go właściwie poprowadzić, aby osiągnąć pożądany rezultat. Wymaga to również rozwiniętych umiejętności obserwacji oraz znajomości terenu polowania, aby zlokalizować i określić pozycję ptaków. Myśliwy powinien kierować swojego psa tak, aby ten dociągnął ptaki bez spłoszenia ich. Należy prowadzić wyżła powoli i ostrożnie, aby nie wystraszyć zwierzyny.

Podczas wykonywania tej techniki należy unikać hałasu oraz innych czynników mogących spłoszyć ptaki. Dobra znajomość terenu oraz umiejętność prowadzenia psa są kluczowe dla efektywnego dociągania ptaków bez ich spłoszenia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dociąganie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dobijanie
(...)

drozdowate, drozdowate (Turdide)

rodzina z rzędu wróblowatych. Do drozdowatych należą dwa gatunki łowne: kwiczoł i paszkot.

dokłuć

dobić kordelasem postrzałka zwierzyny grubej (w Polsce obecnie sposób zabroniony).

drapieżnik

zwierzę żywiące się mięsem zabijanych przez siebie innych zwierząt.

doławiać

o psach gończych: gonić zwierzynę po tropie.

drapieżnik duży

w Polsce niedźwiedź, ryś, wilk. Obecnie wszystkie gatunki pod ochroną.

dosiedzieć

o ptactwie nie uciekającym, które pozwoliło myśliwemu zbliżyć się do niego na odległość strzału.

dukt leśny

niezadrzewiony pas dzielący las na jednostki podziału przestrzennego.

dokarmiać

w czasie zimy dostarczać zwierzynie dodatkowego pożywienia, np.: liściarkę, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad, sól itp.

dźwięk główny

inaczej korkowanie.