Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: drapieżnik

drapieżnik

zwierzę żywiące się mięsem zabijanych przez siebie innych zwierząt.

Drapieżniki to zwierzęta, które żywią się mięsem innych zwierząt. Są one wyposażone w szereg cech, które ułatwiają im polowanie i zabijanie ofiar. Przede wszystkim mają one silne i szybkie ciała, co pozwala im na skuteczne polowanie. Ponadto drapieżniki mają dobrze rozwinięte zmysły, takie jak wzrok i słuch, które pomagają im wykrywać ofiary. Drapieżniki posiadają także silne szczęki i pazury umożliwiające im zabijanie ofiar.

Drapieżniki odgrywają istotną rolę w ekosystemie, regulując populacje innych zwierząt. Poprzez polowania utrzymują one odpowiednią liczebność innych gatunków, co jest ważne dla zachowania równowagi w środowisku naturalnym. Dodatkowo mogą pomagać w ochronie innych gatunków przed przeludnieniem.

Niestety, drapieżniki czasami stanowią problem dla ludzi, atakując stada bydła lub inne formy zwierzyny łownej. W takich sytuacjach konieczna jest interwencja łowiecka celem ochrony hodowców przed stratami finansowymi.

Podsumowując, drapieżniki są istotnym elementem ekosystemu, regulującym liczebność innych gatunków oraz wpływającym na zachowanie równowagi w środowisku naturalnym. Jednakże ze względu na potencjalne zagrożenie dla działalności ludzkiej, ich populacje muszą być kontrolowane w sposób odpowiedzialny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj drapieżnik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dubeltówka

śrutowa broń myśliwska o dwóch lufach ułożonych poziomo obok siebie.

dostrzelić

dobić zwierzynę kolejnym strzałem.

dołek strzelecki

miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.

dzierżawca, dzierżawca (obwodu łowieckiego)

kolo łowieckie lub inny organ wykonujący czynności łowieckie w obwodzie na podstawie umowy o dzierżawę.

degeneracja dziedziczna

degeneracja będąca wynikiem zmian dotychczasowego układu genów pod wpływem niekorzystnych czynników.

dobijanie
(...)

dźwięk główny

inaczej korkowanie.

dymorfizm sezonowy

zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.

dwunastak

jeleń byk noszący wieniec o sześciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dosiedzieć

o ptactwie nie uciekającym, które pozwoliło myśliwemu zbliżyć się do niego na odległość strzału.