Definicja hasła: długodzioba
- długodzioba
popularna wśród myśliwych nazwa słonki.
Długodzioba, zwana także słonką (Gallinago gallinago), to gatunek ptaka z rodziny siewkowatych, posiadający charakterystyczne cechy morfologiczne i zachowania. Jest szeroko rozpowszechniony w Europie, Azji i Afryce. Ptak ten charakteryzuje się średnimi rozmiarami ciała, osiągając od 28 do 32 cm długości oraz od 120 do 170 g masy ciała. Jego wygląd zdobi ciemnobrązowe upierzenie z białymi plamami na skrzydłach i grzbiecie, długą i smukłą szyją oraz charakterystycznym, zakrzywionym dziobem.
Słonka jest aktywna głównie w nocy, wczesnym rankiem oraz późnym popołudniem. Jej głównym pożywieniem są owady, larwy i małe ryby, a w okresie lęgowym preferuje żerowanie nad brzegami jezior i stawów. Jej naturalnym siedliskiem są mokradła, łąki oraz pola uprawne. Długodzioba jest popularna wśród myśliwych ze względu na jej charakterystyczne krzykliwe dźwięki, które stanowią atrakcyjny element polowań. Ponadto gatunek ten ma duże znaczenie dla ornitologii ze względu na swój wkład w funkcjonowanie ekosystemu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj długodzioba w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- do puli
(polowanie do puli) polowanie zbiorowe, po którym każdy jego uczestnik otrzymuje jednakową ilość zwierzyny, bez względu na to, ile sztuk sam upolował. Zazwyczaj dotyczy polowania na (...)
- damasceńska stal, damasceńska stal, dziwer
rodzaj stali powstałej ze stopu żelaza z węglem, o budowie złożonej z dwu składników strukturalnych, różniących się odpornością na działanie kwasów. Ziarna tych składników lub ich (...)
- dociąganie
posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.
- drążek
kawałek drewna zaopatrzony na końcach w duże obroże, służący do spinania pary psów myśliwskich.
- dojechać
dojść zwierza konno.
- daj
1) do pullera: sygnał, aby podał rzutek;
2) do psa: hasło, aby oddał aport.
- drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)
rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)
- dwururka
zob. dubeltówka.