Definicja hasła: dominacja społeczna
- dominacja społeczna
socjalna hierarchia panowania i zależności wśród zwierząt.
Dominacja społeczna to zjawisko występujące wśród zwierząt, przede wszystkim ssaków, polegające na wykształceniu hierarchii panowania i zależności między osobnikami tego samego gatunku. Występuje ona głównie w stadach zwierząt, gdzie jeden osobnik może przejawiać większą siłę i dominację nad innymi. Dominacja społeczna ujawnia się poprzez różne formy zachowań, takie jak agresja, postawa ciała lub sygnały dźwiękowe. Osobnik dominujący może mieć pierwszeństwo w dostępie do pożywienia lub innych zasobów oraz większy wpływ na decyzje dotyczące grupy.
W relacjach między samcami i samicami również obserwuje się zjawisko dominacji społecznej, gdzie samce mogą wywierać większy wpływ na decyzje dotyczące grupy. Dominacja społeczna jest istotnym elementem środowiska zwierząt, wpływa nie tylko na ich zachowanie, ale również pomaga w utrzymaniu porządku i stabilności w stadzie lub grupie. Istnieje także teoria sugerująca, że dominacja społeczna może przyczyniać się do utrzymania dobrego stanu zdrowia oraz samopoczucia poszczególnych osobników w obrębie danego gatunku.
Warto podkreślić, że mechanizmy dominacji społecznej są różnorodne i odmienne w zależności od gatunku zwierząt oraz ich kompleksowych form zachowań. Dominacja społeczna jest integralną częścią życia społecznego wielu gatunków zwierząt, a jej badanie pozwala lepiej zrozumieć funkcjonowanie ekosystemów oraz dynamikę populacji.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dominacja społeczna w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dźwięk główny
inaczej korkowanie.
- do puli
(polowanie do puli) polowanie zbiorowe, po którym każdy jego uczestnik otrzymuje jednakową ilość zwierzyny, bez względu na to, ile sztuk sam upolował. Zazwyczaj dotyczy polowania na (...)
- darz bór
pozdrowienie łowieckie, życzenie powodzenia na polowaniu.
- dziczeć
o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.
- drążek
kawałek drewna zaopatrzony na końcach w duże obroże, służący do spinania pary psów myśliwskich.
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.
- degeneracja
tracenie przez zwierzę cech właściwych normalnie rozwiniętemu osobnikowi danego gatunku.
- dwulufka
zob. dubeltówka.
- dwudwudziestak
jeleń byk noszący wieniec mający po jedenaście odnóg na każdej - tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- dostrzelić
dobić zwierzynę kolejnym strzałem.