Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dominacja społeczna

dominacja społeczna

socjalna hierarchia panowania i zależności wśród zwierząt.

Dominacja społeczna to zjawisko występujące wśród zwierząt, przede wszystkim ssaków, polegające na wykształceniu hierarchii panowania i zależności między osobnikami tego samego gatunku. Występuje ona głównie w stadach zwierząt, gdzie jeden osobnik może przejawiać większą siłę i dominację nad innymi. Dominacja społeczna ujawnia się poprzez różne formy zachowań, takie jak agresja, postawa ciała lub sygnały dźwiękowe. Osobnik dominujący może mieć pierwszeństwo w dostępie do pożywienia lub innych zasobów oraz większy wpływ na decyzje dotyczące grupy.

W relacjach między samcami i samicami również obserwuje się zjawisko dominacji społecznej, gdzie samce mogą wywierać większy wpływ na decyzje dotyczące grupy. Dominacja społeczna jest istotnym elementem środowiska zwierząt, wpływa nie tylko na ich zachowanie, ale również pomaga w utrzymaniu porządku i stabilności w stadzie lub grupie. Istnieje także teoria sugerująca, że dominacja społeczna może przyczyniać się do utrzymania dobrego stanu zdrowia oraz samopoczucia poszczególnych osobników w obrębie danego gatunku.

Warto podkreślić, że mechanizmy dominacji społecznej są różnorodne i odmienne w zależności od gatunku zwierząt oraz ich kompleksowych form zachowań. Dominacja społeczna jest integralną częścią życia społecznego wielu gatunków zwierząt, a jej badanie pozwala lepiej zrozumieć funkcjonowanie ekosystemów oraz dynamikę populacji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dominacja społeczna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dyndować

o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.

dzik, dzik (Sus scrofa L.)

ssak z rodziny świniowatych. Długość ciała do 155 cm, wysokość barku do 120 cm, ciężar do 300 kg lub nawet więcej. Ubarwienie dz. wykazuje dużą zmienność w zależności od wieku i (...)

drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)

rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)

doprowadzać

o psie myśliwskim: doprowadzać myśliwego do zwierzyny lub do postrzałka.

dryling

zob. trójlufka

dzwoneczek

w sokolnictwie: dzwonek o wysokim tonie przymocowany do nogi ptaka łowczego, ułatwiąjący odnalezienie ptaka po dosiadzie zwierzyny w wysokich trawach.

dwulufka

zob. dubeltówka.

dropiaty

o psie: cętkowany.

degeneracja dziedziczna

degeneracja będąca wynikiem zmian dotychczasowego układu genów pod wpływem niekorzystnych czynników.

dodniówka

poranne polowanie.