Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: drozd kwiczoł

drozd kwiczoł

inaczej kwiczoł.

Drozd kwiczoł (Turdus pilaris) jest ptakiem z rodziny drozdów, charakteryzującym się brązowym grzbietem, popielatą głową i kuperem oraz brązowymi plamami na stronie brzusznej. Dorosły osobnik osiąga długość ciała 25 cm, a rozpiętość skrzydeł 47 cm. Ptak ten zamieszkuje lasy sosnowe i świerkowe, preferując obszary przylegające do otwartych terenów, takich jak pola czy łąki. Żywi się głównie owadami, ślimakami, dżdżownicami oraz jagodami w okresie jesienno-zimowym.

Gniazduje w koronach drzew, gdzie samica składa 4-6 jaj i wysiaduje je przez około 13-14 dni. Pisklęta są gniazdownikami i opuszczają gniazdo po 14 dniach od wyklucia. Drozd kwiczoł jest uznawany za ptaka łownego. Ze względu na swoje preferencje siedliskowe oraz występowanie w okresach źerowania jest często obiektem polowań przez myśliwych.

Charakterystyczna dla tego gatunku jest również jego pieśń - przyjemne dla ucha świergotanie, które może być słyszalne wiosną i latem w ich naturalnym środowisku życia.

Ptaki te często tworzą mieszane stada z innymi gatunkami drozdów podczas migracji oraz żerowania na terenach otwartych, co sprawia że stanowią barwny element lokalnej ornitofauny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj drozd kwiczoł w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

duszehubka

bardzo wąskie czółno używane do polowań na kaczki.

dymorfizm płciowy

zróżnicowanie m.in. szaty zewnętrznej osobników różnej płci tego samego gatunku.

dziwok

ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).

drążek

kawałek drewna zaopatrzony na końcach w duże obroże, służący do spinania pary psów myśliwskich.

dociąganie

posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.

drozd kwiczoł

inaczej kwiczoł.

Diana

rzymska bogini łowów utożsamiana z grecką Artemidą.

dwudziestka

śrutowa broń myśliwska kalibru 20mm.

dołek strzelecki

miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.

dwustronnie koronny

jeleń byk noszący wieniec, którego obie tyki zakończone są koronami.