Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: darniak

darniak

kozioł sarny o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy.

Darniak to gatunek kozła sarny (Capreolus capreolus), mniejszy od innych gatunków sarn, osiągający długość od 90 do 120 cm i wagę od 30 do 50 kg. Charakteryzuje się słabymi parostkami i małą tuszą, co sprawia, że jest łatwym celem dla myśliwych. Jego płaszcz jest ciemnobrązowy lub czarny, bardziej miękki niż u innych gatunków sarn, z charakterystycznymi białymi plamami na grzbiecie i bokach ciała. Darniaki mają długie, wygięte uszy oraz duże, okrągłe oczy.

Te zwierzęta głównie zamieszkują lasy liściaste i mieszane, choć mogą również przebywać w pobliżu ludzkich osiedli. Są aktywne głównie nocą i ich dieta składa się z trawy, liści i owoców. Darniaki rozmnażają się szybko, a samice rodzą zazwyczaj jedno lub dwa młode raz w roku.

Ze względu na swoje niewielkie rozmiary oraz łatwość schwytania darniaki są ważnym celem polowań łowieckich. Ich nazwa pochodzi od staropolskiego słowa "darna", które oznacza "sarna".

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj darniak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dwunastak

jeleń byk noszący wieniec o sześciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dziwocza

dawna sieć myśliwska.

daszek, daszek, posyp

paśnik dla kuropatw lub bażantów: daszek wsparty na słupkach, pod który sypie się ziarno . zimą.

dociąganie

posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.

do puli

(polowanie do puli) polowanie zbiorowe, po którym każdy jego uczestnik otrzymuje jednakową ilość zwierzyny, bez względu na to, ile sztuk sam upolował. Zazwyczaj dotyczy polowania na (...)

dzierżawca, dzierżawca (obwodu łowieckiego)

kolo łowieckie lub inny organ wykonujący czynności łowieckie w obwodzie na podstawie umowy o dzierżawę.

dopasowanie broni

dostosowanie kolby, jej długości, grubości i awantażu oraz ciężaru i kalibru broni do budowy anatomicznej myśliwego.

doławiać

o psach gończych: gonić zwierzynę po tropie.

dźwięk główny

inaczej korkowanie.

dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik

menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.