Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: darniak

darniak

kozioł sarny o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy.

Darniak to gatunek kozła sarny (Capreolus capreolus), mniejszy od innych gatunków sarn, osiągający długość od 90 do 120 cm i wagę od 30 do 50 kg. Charakteryzuje się słabymi parostkami i małą tuszą, co sprawia, że jest łatwym celem dla myśliwych. Jego płaszcz jest ciemnobrązowy lub czarny, bardziej miękki niż u innych gatunków sarn, z charakterystycznymi białymi plamami na grzbiecie i bokach ciała. Darniaki mają długie, wygięte uszy oraz duże, okrągłe oczy.

Te zwierzęta głównie zamieszkują lasy liściaste i mieszane, choć mogą również przebywać w pobliżu ludzkich osiedli. Są aktywne głównie nocą i ich dieta składa się z trawy, liści i owoców. Darniaki rozmnażają się szybko, a samice rodzą zazwyczaj jedno lub dwa młode raz w roku.

Ze względu na swoje niewielkie rozmiary oraz łatwość schwytania darniaki są ważnym celem polowań łowieckich. Ich nazwa pochodzi od staropolskiego słowa "darna", które oznacza "sarna".

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj darniak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik

menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.

dwudwudziestak

jeleń byk noszący wieniec mający po jedenaście odnóg na każdej - tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

do puli

(polowanie do puli) polowanie zbiorowe, po którym każdy jego uczestnik otrzymuje jednakową ilość zwierzyny, bez względu na to, ile sztuk sam upolował. Zazwyczaj dotyczy polowania na (...)

dziwocza

dawna sieć myśliwska.

dwunastak

jeleń byk noszący wieniec o sześciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dołek strzelecki

miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.

dryling

zob. trójlufka

derkanie

głos wydawany przez derkacza.

dziwok

ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).

dublet

ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.