Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: darniak

darniak

kozioł sarny o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy.

Darniak to gatunek kozła sarny (Capreolus capreolus), mniejszy od innych gatunków sarn, osiągający długość od 90 do 120 cm i wagę od 30 do 50 kg. Charakteryzuje się słabymi parostkami i małą tuszą, co sprawia, że jest łatwym celem dla myśliwych. Jego płaszcz jest ciemnobrązowy lub czarny, bardziej miękki niż u innych gatunków sarn, z charakterystycznymi białymi plamami na grzbiecie i bokach ciała. Darniaki mają długie, wygięte uszy oraz duże, okrągłe oczy.

Te zwierzęta głównie zamieszkują lasy liściaste i mieszane, choć mogą również przebywać w pobliżu ludzkich osiedli. Są aktywne głównie nocą i ich dieta składa się z trawy, liści i owoców. Darniaki rozmnażają się szybko, a samice rodzą zazwyczaj jedno lub dwa młode raz w roku.

Ze względu na swoje niewielkie rozmiary oraz łatwość schwytania darniaki są ważnym celem polowań łowieckich. Ich nazwa pochodzi od staropolskiego słowa "darna", które oznacza "sarna".

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj darniak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dokarmiać

w czasie zimy dostarczać zwierzynie dodatkowego pożywienia, np.: liściarkę, siano, żołędzie, kasztany, buraki, ziemniaki, poślad, sól itp.

dziedziczność

jedna z podstawowych właściwości wszystkich organizmów, polegająca na zdolności przekazywania potomstwu wszelkiego typu cech.

dwojak

inaczej nadlufka.

dublet

ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.

dominus castorum

inaczej pan bobrowy.

deptanie

u ptaków akt płciowy.

dźwięk główny

inaczej korkowanie.

drapieżnik mały

gatunki łowne w Polsce to borsuk, lis, jenot, norka amerykańska, kuna leśna, kuna domowa, tchórz.

drapieżne ptaki, drapieżne ptaki (Falconiformes)

rząd ptaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 34), o dziobie krótkim, hakowato zagiętym i palcach zaopatrzonych w szpony, np. orły, jastrzębie, sokoły. Żywią się pokarmem (...)

dziwok

ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).