Definicja hasła: dwulufka
- dwulufka
zob. dubeltówka.
Dwulufka to śrutowa broń myśliwska, składająca się z dwóch luf ułożonych poziomo obok siebie. Jest to rodzaj dubeltówki, czyli dwulufowej broni strzelającej śrutem. Służy głównie do polowania na ptaki i inne zwierzęta. Posiada dwa magazynki, jeden na każdą lufę, wyposażone w mechanizm spustowy. Każda lufa ma osobny mechanizm przeładowania oraz może być wykorzystywana oddzielnie lub równocześnie.
Dwulufka jest popularna wśród myśliwych ze względu na możliwość strzelania do celu z dwóch różnych kierunków jednocześnie. Jej konstrukcja zapewnia doskonałą precyzję strzału oraz trwałość i wytrzymałość. Dodatkowo, broń ta jest lekka i łatwa w obsłudze, co czyni ją idealną dla myśliwych.
Jest także używana w rekonstrukcjach historycznych, umożliwiając odtwarzanie bitew z XIX wieku. Dzięki swoim właściwościom i uniwersalności, dwulufka stanowi istotny element w dziedzinie myślistwa oraz w kulturze rekonstrukcyjnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dwulufka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- do puli
(polowanie do puli) polowanie zbiorowe, po którym każdy jego uczestnik otrzymuje jednakową ilość zwierzyny, bez względu na to, ile sztuk sam upolował. Zazwyczaj dotyczy polowania na (...)
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- daj
1) do pullera: sygnał, aby podał rzutek;
2) do psa: hasło, aby oddał aport.
- daszek, daszek, posyp
paśnik dla kuropatw lub bażantów: daszek wsparty na słupkach, pod który sypie się ziarno . zimą.
- dojść
1) o zwierzynie: ujść po strzale, a następnie paść;
2) postrzałka: odszukać, a następnie dostrzelić postrzeloną zwierzynę.
- dziwer
falisty wzór na stali damasceńskiej. Dziwerem nazywano niekiedy stal damasceńską.
- degeneracja
tracenie przez zwierzę cech właściwych normalnie rozwiniętemu osobnikowi danego gatunku.
- drapieżne ptaki, drapieżne ptaki (Falconiformes)
rząd ptaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 34), o dziobie krótkim, hakowato zagiętym i palcach zaopatrzonych w szpony, np. orły, jastrzębie, sokoły. Żywią się pokarmem (...)
- dominacja społeczna
socjalna hierarchia panowania i zależności wśród zwierząt.