Definicja hasła: dwulufka
- dwulufka
zob. dubeltówka.
Dwulufka to śrutowa broń myśliwska, składająca się z dwóch luf ułożonych poziomo obok siebie. Jest to rodzaj dubeltówki, czyli dwulufowej broni strzelającej śrutem. Służy głównie do polowania na ptaki i inne zwierzęta. Posiada dwa magazynki, jeden na każdą lufę, wyposażone w mechanizm spustowy. Każda lufa ma osobny mechanizm przeładowania oraz może być wykorzystywana oddzielnie lub równocześnie.
Dwulufka jest popularna wśród myśliwych ze względu na możliwość strzelania do celu z dwóch różnych kierunków jednocześnie. Jej konstrukcja zapewnia doskonałą precyzję strzału oraz trwałość i wytrzymałość. Dodatkowo, broń ta jest lekka i łatwa w obsłudze, co czyni ją idealną dla myśliwych.
Jest także używana w rekonstrukcjach historycznych, umożliwiając odtwarzanie bitew z XIX wieku. Dzięki swoim właściwościom i uniwersalności, dwulufka stanowi istotny element w dziedzinie myślistwa oraz w kulturze rekonstrukcyjnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dwulufka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dzikarz
pies używany do polowań na dziki. Z psów rasowych używa się teriery, jamniki, gończe i łajki. Oprócz wymienionych można również używać małych psów nierasowych.
- dyndować
o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.
- dopasowanie broni
dostosowanie kolby, jej długości, grubości i awantażu oraz ciężaru i kalibru broni do budowy anatomicznej myśliwego.
- dwunastak
jeleń byk noszący wieniec o sześciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik
menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.
- dzierżawca, dzierżawca (obwodu łowieckiego)
kolo łowieckie lub inny organ wykonujący czynności łowieckie w obwodzie na podstawie umowy o dzierżawę.
- drozd paszkot
inaczej paszkot.
- dostrzelić
dobić zwierzynę kolejnym strzałem.
- drapieżnik mały
gatunki łowne w Polsce to borsuk, lis, jenot, norka amerykańska, kuna leśna, kuna domowa, tchórz.
- dostać
1) upolować zwierzynę;
2) o zwierzynie, która została trafiona.