Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dwulufka

dwulufka

zob. dubeltówka.

Dwulufka to śrutowa broń myśliwska, składająca się z dwóch luf ułożonych poziomo obok siebie. Jest to rodzaj dubeltówki, czyli dwulufowej broni strzelającej śrutem. Służy głównie do polowania na ptaki i inne zwierzęta. Posiada dwa magazynki, jeden na każdą lufę, wyposażone w mechanizm spustowy. Każda lufa ma osobny mechanizm przeładowania oraz może być wykorzystywana oddzielnie lub równocześnie.

Dwulufka jest popularna wśród myśliwych ze względu na możliwość strzelania do celu z dwóch różnych kierunków jednocześnie. Jej konstrukcja zapewnia doskonałą precyzję strzału oraz trwałość i wytrzymałość. Dodatkowo, broń ta jest lekka i łatwa w obsłudze, co czyni ją idealną dla myśliwych.

Jest także używana w rekonstrukcjach historycznych, umożliwiając odtwarzanie bitew z XIX wieku. Dzięki swoim właściwościom i uniwersalności, dwulufka stanowi istotny element w dziedzinie myślistwa oraz w kulturze rekonstrukcyjnej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dwulufka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dokłuć

dobić kordelasem postrzałka zwierzyny grubej (w Polsce obecnie sposób zabroniony).

dotrzymać

1) o zwierzynie nie uciekającej i pozwalającej myśliwemu zbliżyć się na odległość strzału;
2) o psie myśliwskim wystawiającym, który stoi do momentu podejścia myśliwego i (...)

degeneracja dziedziczna

degeneracja będąca wynikiem zmian dotychczasowego układu genów pod wpływem niekorzystnych czynników.

dwudziestak

jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

darniak

kozioł sarny o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy.

dołować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije poniżej celu.

damasceńska stal, damasceńska stal, dziwer

rodzaj stali powstałej ze stopu żelaza z węglem, o budowie złożonej z dwu składników strukturalnych, różniących się odpornością na działanie kwasów. Ziarna tych składników lub ich (...)

dominus castorum

inaczej pan bobrowy.

dzikarz

pies używany do polowań na dziki. Z psów rasowych używa się teriery, jamniki, gończe i łajki. Oprócz wymienionych można również używać małych psów nierasowych.

defilator

o zwierzęciu przesuwającym się równolegle przed linią myśliwych.