Definicja hasła: dwulufka
- dwulufka
zob. dubeltówka.
Dwulufka to śrutowa broń myśliwska, składająca się z dwóch luf ułożonych poziomo obok siebie. Jest to rodzaj dubeltówki, czyli dwulufowej broni strzelającej śrutem. Służy głównie do polowania na ptaki i inne zwierzęta. Posiada dwa magazynki, jeden na każdą lufę, wyposażone w mechanizm spustowy. Każda lufa ma osobny mechanizm przeładowania oraz może być wykorzystywana oddzielnie lub równocześnie.
Dwulufka jest popularna wśród myśliwych ze względu na możliwość strzelania do celu z dwóch różnych kierunków jednocześnie. Jej konstrukcja zapewnia doskonałą precyzję strzału oraz trwałość i wytrzymałość. Dodatkowo, broń ta jest lekka i łatwa w obsłudze, co czyni ją idealną dla myśliwych.
Jest także używana w rekonstrukcjach historycznych, umożliwiając odtwarzanie bitew z XIX wieku. Dzięki swoim właściwościom i uniwersalności, dwulufka stanowi istotny element w dziedzinie myślistwa oraz w kulturze rekonstrukcyjnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dwulufka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dosiedzieć
o ptactwie nie uciekającym, które pozwoliło myśliwemu zbliżyć się do niego na odległość strzału.
- doławiać
o psach gończych: gonić zwierzynę po tropie.
- dzierżawca, dzierżawca (obwodu łowieckiego)
kolo łowieckie lub inny organ wykonujący czynności łowieckie w obwodzie na podstawie umowy o dzierżawę.
- danielarz
myśliwy zamiłowany w polowaniach na daniele.
- darz bór
pozdrowienie łowieckie, życzenie powodzenia na polowaniu.
- drapieżnik duży
w Polsce niedźwiedź, ryś, wilk. Obecnie wszystkie gatunki pod ochroną.
- dyndować
o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.
- dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik
menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.
- degeneracja
tracenie przez zwierzę cech właściwych normalnie rozwiniętemu osobnikowi danego gatunku.