Definicja hasła: dwulufka
- dwulufka
zob. dubeltówka.
Dwulufka to śrutowa broń myśliwska, składająca się z dwóch luf ułożonych poziomo obok siebie. Jest to rodzaj dubeltówki, czyli dwulufowej broni strzelającej śrutem. Służy głównie do polowania na ptaki i inne zwierzęta. Posiada dwa magazynki, jeden na każdą lufę, wyposażone w mechanizm spustowy. Każda lufa ma osobny mechanizm przeładowania oraz może być wykorzystywana oddzielnie lub równocześnie.
Dwulufka jest popularna wśród myśliwych ze względu na możliwość strzelania do celu z dwóch różnych kierunków jednocześnie. Jej konstrukcja zapewnia doskonałą precyzję strzału oraz trwałość i wytrzymałość. Dodatkowo, broń ta jest lekka i łatwa w obsłudze, co czyni ją idealną dla myśliwych.
Jest także używana w rekonstrukcjach historycznych, umożliwiając odtwarzanie bitew z XIX wieku. Dzięki swoim właściwościom i uniwersalności, dwulufka stanowi istotny element w dziedzinie myślistwa oraz w kulturze rekonstrukcyjnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dwulufka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dzwoneczek
w sokolnictwie: dzwonek o wysokim tonie przymocowany do nogi ptaka łowczego, ułatwiąjący odnalezienie ptaka po dosiadzie zwierzyny w wysokich trawach.
- dzikarz
pies używany do polowań na dziki. Z psów rasowych używa się teriery, jamniki, gończe i łajki. Oprócz wymienionych można również używać małych psów nierasowych.
- dublet
ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.
- dziczyzna
jadalne mięso zwierzyny.
- dosiad
moment, w którym ptak łowczy chwyta i przytrzymuje szponami swoją ofiarę.
- dojść postrzałka
odszukać ranną, postrzeloną zwierzynę.
- daszek, daszek, posyp
paśnik dla kuropatw lub bażantów: daszek wsparty na słupkach, pod który sypie się ziarno . zimą.
- dosiedzieć
o ptactwie nie uciekającym, które pozwoliło myśliwemu zbliżyć się do niego na odległość strzału.
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- dwunastak
jeleń byk noszący wieniec o sześciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).