Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dwulufka

dwulufka

zob. dubeltówka.

Dwulufka to śrutowa broń myśliwska, składająca się z dwóch luf ułożonych poziomo obok siebie. Jest to rodzaj dubeltówki, czyli dwulufowej broni strzelającej śrutem. Służy głównie do polowania na ptaki i inne zwierzęta. Posiada dwa magazynki, jeden na każdą lufę, wyposażone w mechanizm spustowy. Każda lufa ma osobny mechanizm przeładowania oraz może być wykorzystywana oddzielnie lub równocześnie.

Dwulufka jest popularna wśród myśliwych ze względu na możliwość strzelania do celu z dwóch różnych kierunków jednocześnie. Jej konstrukcja zapewnia doskonałą precyzję strzału oraz trwałość i wytrzymałość. Dodatkowo, broń ta jest lekka i łatwa w obsłudze, co czyni ją idealną dla myśliwych.

Jest także używana w rekonstrukcjach historycznych, umożliwiając odtwarzanie bitew z XIX wieku. Dzięki swoim właściwościom i uniwersalności, dwulufka stanowi istotny element w dziedzinie myślistwa oraz w kulturze rekonstrukcyjnej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dwulufka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)

rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)

dzik, dzik (Sus scrofa L.)

ssak z rodziny świniowatych. Długość ciała do 155 cm, wysokość barku do 120 cm, ciężar do 300 kg lub nawet więcej. Ubarwienie dz. wykazuje dużą zmienność w zależności od wieku i (...)

dołowanie

umieszczanie strzałów poniżej miejsca celowania

defilator

o zwierzęciu przesuwającym się równolegle przed linią myśliwych.

dziesiątak

jeleń byk noszący wieniec o pięciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dwulufka

zob. dubeltówka.

drozd kwiczoł

inaczej kwiczoł.

dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik

menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.

dziwocza

dawna sieć myśliwska.

dziczyzna

jadalne mięso zwierzyny.