Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dwulufka

dwulufka

zob. dubeltówka.

Dwulufka to śrutowa broń myśliwska, składająca się z dwóch luf ułożonych poziomo obok siebie. Jest to rodzaj dubeltówki, czyli dwulufowej broni strzelającej śrutem. Służy głównie do polowania na ptaki i inne zwierzęta. Posiada dwa magazynki, jeden na każdą lufę, wyposażone w mechanizm spustowy. Każda lufa ma osobny mechanizm przeładowania oraz może być wykorzystywana oddzielnie lub równocześnie.

Dwulufka jest popularna wśród myśliwych ze względu na możliwość strzelania do celu z dwóch różnych kierunków jednocześnie. Jej konstrukcja zapewnia doskonałą precyzję strzału oraz trwałość i wytrzymałość. Dodatkowo, broń ta jest lekka i łatwa w obsłudze, co czyni ją idealną dla myśliwych.

Jest także używana w rekonstrukcjach historycznych, umożliwiając odtwarzanie bitew z XIX wieku. Dzięki swoim właściwościom i uniwersalności, dwulufka stanowi istotny element w dziedzinie myślistwa oraz w kulturze rekonstrukcyjnej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dwulufka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dociąganie

posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.

drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)

rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)

derkanie

głos wydawany przez derkacza.

dominus castorum

inaczej pan bobrowy.

dziczyzna

jadalne mięso zwierzyny.

dokłuć

dobić kordelasem postrzałka zwierzyny grubej (w Polsce obecnie sposób zabroniony).

dymorfizm sezonowy

zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.

daniel, daniel (Dama dama L.)

gatunek z rodzimy jeleniowatych. Długość ciała 1,30-1,60 m., wysokość w barku ok. 1,10 m. Ciężar byka do 80 kg, łani do 50 kg. Suknia latem jasnobrązowa biało nakrapiana, zimą (...)

dołek strzelecki

miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.

degeneracja

tracenie przez zwierzę cech właściwych normalnie rozwiniętemu osobnikowi danego gatunku.