Definicja hasła: dosiad
- dosiad
moment, w którym ptak łowczy chwyta i przytrzymuje szponami swoją ofiarę.
Dosiad to kluczowy etap w procesie łowienia ptaków drapieżnych, polegający na chwyceniu i ujęciu szponami ofiary. W skrócie, dosiad jest momentem, w którym ptak łowczy aktywnie wykorzystuje swoje szpony do schwytania i zatrzymania zdobyczy. Ptaki te posiadają silne i ostre szpony, wyposażone w specjalne zakończenia, które pomagają utrzymać mocny chwyt. Dosiad odgrywa istotną rolę zarówno w naturalnym polowaniu ptaków drapieżnych, jak i w praktykach łowieckich człowieka. Jest to umiejętność niezbędna dla ptaków drapieżnych do skutecznego zdobywania pożywienia oraz obrony przed zagrożeniami.
Ptaki używają dosiadu nie tylko do złapania i zabicie ofiary, ale także do jej obrony przed innymi drapieżnikami. Skuteczne dosiadanie wymaga nie tylko siły szponów, ale również precyzyjnej koordynacji ruchowej w celu utrzymania stabilnego uchwytu na zdobyczy. Istnieje różnorodność rodzajów szponów oraz technik dosiadania stosowanych przez różne gatunki ptaków drapieżnych, co wpływa na ich skuteczność w polowaniu.
W przypadku polowań z udziałem ludzi, dosiad odgrywa istotną rolę, ponieważ może być treningowo rozwijany u ptaków drapieżnych specjalnie przeznaczonych do tego celu. Zdolność do precyzyjnego dosiadania pozwala ptakom łowczym chwytać zdobycz kontrolując stopniowo nacisk wywierany przez szpony zgodnie ze stanem zdobyczy oraz sytuacją polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dosiad w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- doławiać
o psach gończych: gonić zwierzynę po tropie.
- dołek strzelecki
miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.
- dominacja społeczna
socjalna hierarchia panowania i zależności wśród zwierząt.
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- daszkowa roża
zob. róża daszkowa.
- dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik
menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.
- dwudwudziestak
jeleń byk noszący wieniec mający po jedenaście odnóg na każdej - tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.
- dziedziczność
jedna z podstawowych właściwości wszystkich organizmów, polegająca na zdolności przekazywania potomstwu wszelkiego typu cech.
- dubelt, bekas dubelt, dubelt, bekas dubelt (Capella media Lath)
ptak z rodziny brodźców większy od kszyka. Ubarwienie obu płci jednakowe. Dwie pary zewnętrznych, sterówek od połowy są białe, dwie dalsze białe z ciemnymi plamkami. Na brzuchu (...)