Definicja hasła: derkanie
- derkanie
głos wydawany przez derkacza.
Derkanie to charakterystyczny dźwięk wydawany przez derkacza, czyli specjalnie szkolone zwierzę łowne, wykorzystywane do polowań. Jest to głos podobny do śpiewu ptaka, który jest wytwarzany w celu przyciągnięcia innych zwierząt łownych. Derkanie może przybierać różne formy, zarówno pod względem tonacji, jak i długości dźwięku. Może to być ciągły długi dźwięk lub krótkie, powtarzające się dźwięki, zależne od sytuacji i celu wydawania.
Derkacze są specjalnie trenowane, aby nauczyć się różnych tonów i długości derkania oraz wydawać je w odpowiednich momentach podczas polowań lub treningów myśliwych. Derkanie odgrywa istotną rolę w procesie polowania, ponieważ dzięki niemu derkacz przyciąga inne zwierzęta łowne, zwiększając szanse na udany połów. W ten sposób staje się ważnym narzędziem myśliwego podczas polowania.
Derkanie może być również stosowane w różnych kontekstach, takich jak odstraszanie lub znakowanie terytorium. Jest to praktyka mająca swoje korzenie w tradycji łowieckiej i szeroko stosowana przez myśliwych. Znajomość derkania oraz umiejętność posługiwania się nim stanowi istotną część technik łowieckich i treningu derkaczy.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj derkanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- daszkowa roża
zob. róża daszkowa.
- dubelt, bekas dubelt, dubelt, bekas dubelt (Capella media Lath)
ptak z rodziny brodźców większy od kszyka. Ubarwienie obu płci jednakowe. Dwie pary zewnętrznych, sterówek od połowy są białe, dwie dalsze białe z ciemnymi plamkami. Na brzuchu (...)
- dominacja społeczna
socjalna hierarchia panowania i zależności wśród zwierząt.
- dziczyzna
jadalne mięso zwierzyny.
- drozdowate, drozdowate (Turdide)
rodzina z rzędu wróblowatych. Do drozdowatych należą dwa gatunki łowne: kwiczoł i paszkot.
- dyndować
o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.
- dostać
1) upolować zwierzynę;
2) o zwierzynie, która została trafiona.
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- daszek, daszek, posyp
paśnik dla kuropatw lub bażantów: daszek wsparty na słupkach, pod który sypie się ziarno . zimą.