Definicja hasła: dymorfizm sezonowy
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.
Dymorfizm sezonowy to zjawisko występujące u różnych gatunków zwierząt, polegające na zmianie wyglądu zewnętrznego osobnika w zależności od pory roku. Typowe przykłady dymorfizmu sezonowego dotyczą zmiany barwy sierści lub piór, ale mogą także obejmować inne cechy fizyczne, takie jak rozmiar ciała czy długość nóg.
Ptaki stanowią częsty przykład dymorfizmu sezonowego, gdzie zmiana ubarwienia piór zachodzi na skutek adaptacji do zmieniających się warunków środowiskowych oraz potrzeb związanych z okresem lęgowym i ochroną przed drapieżnikami. Przykładem może być dymorfizm sezonowy u kaczki białoszyjej, która w okresie wiosenno-letnim prezentuje rdzawobrązową suknię, by później w zimie zmienić sierść na popielatoszarą.
U ssaków dymorfizm sezonowy jest mniej powszechny niż u ptaków, jednak nadal można go zaobserwować w niektórych gatunkach. Na przykład u wilka arktycznego samce i samice mogą mieć różne ubarwienia sierści w zależności od pory roku - samce mogą być jaśniejsze latem, a ciemniejsze zimą. Również inne cechy fizyczne mogą ulegać zmianom w wyniku dymorfizmu sezonowego, na przykład u bobra amerykańskiego samce są większe niż samice i mają dłuższe uszy oraz ogony.
Dymorfizm sezonowy jest istotny z punktu widzenia adaptacji zwierząt do cyklu życiowego oraz środowiskowych czynników selekcyjnych. Zmiany w szacie zewnętrznej pozwalają zwierzętom lepiej przystosować się do konkretnych warunków panujących w różnych porach roku, chroniąc je przed zagrożeniami i wspierając procesy rozrodu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dymorfizm sezonowy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- drgubica
dawniej używana sieć myśliwska.
- doprowadzać
o psie myśliwskim: doprowadzać myśliwego do zwierzyny lub do postrzałka.
- dotrzymać
1) o zwierzynie nie uciekającej i pozwalającej myśliwemu zbliżyć się na odległość strzału;
2) o psie myśliwskim wystawiającym, który stoi do momentu podejścia myśliwego i (...)
- dwudwudziestak
jeleń byk noszący wieniec mający po jedenaście odnóg na każdej - tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- dociąganie
posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.
- dosiedzieć
o ptactwie nie uciekającym, które pozwoliło myśliwemu zbliżyć się do niego na odległość strzału.
- drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)
rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)
- dziczyzna
jadalne mięso zwierzyny.
- dwudziestka
śrutowa broń myśliwska kalibru 20mm.
- dzik, dzik (Sus scrofa L.)
ssak z rodziny świniowatych. Długość ciała do 155 cm, wysokość barku do 120 cm, ciężar do 300 kg lub nawet więcej. Ubarwienie dz. wykazuje dużą zmienność w zależności od wieku i (...)