Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: trojak

trojak

zob. trójlufka.

Trojak to rodzaj broni myśliwskiej, znanej również pod nazwą trójlufka. Jest to broń myśliwska, charakteryzująca się trzema lufami, zazwyczaj dwoma gładkimi oraz jedną gwintowaną. Ten rodzaj broni jest produkowany głównie w układzie, gdzie dwie lufy są gładkie, a trzecia jest gwintowana. Zastosowanie takiego układu luf zapewnia wszechstronność i elastyczność w polowaniach, umożliwiając skuteczne strzelanie do różnych rodzajów zwierzyny.

Trojak jest ceniony przez myśliwych za możliwość wyboru odpowiedniego rodzaju amunicji do specyficznych warunków łowieckich. Dzięki różnym rodzajom luf umożliwiającym strzelanie zarówno kulami, jak i śrutem, broń ta sprawdza się zarówno podczas polowań na dużą zwierzynę, jak i ptactwo.

Zastosowanie trzech luf w broni myśliwskiej pozwala również na szybkie dostosowanie do zmieniających się warunków w terenie łowieckim oraz różnorodności zwierząt łownych. Trojak stanowi więc praktyczne narzędzie dla myśliwego, umożliwiające efektywną adaptację do sytuacji w terenie.

Warto zauważyć, że konstrukcja trojaka obejmuje specjalny mechanizm połączenia luf ze spustem oraz system przeładowania, co wymaga precyzji wykonania i dbałości o regularne konserwacje. Dzięki temu prawidłowo działający trojak zapewnia nie tylko skuteczność w polowaniach, ale także bezpieczeństwo użytkowania.

Choć trojak cieszy się pewną popularnością wśród miłośników łowiectwa, ze względu na swoją specyficzną budowę i złożoność konstrukcji może być bardziej wymagający w obsłudze niż tradycyjna broń myśliwska. Dlatego też jego właściwe użytkowanie wymaga od myśliwego odpowiedniej wiedzy technicznej i praktyki.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj trojak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

tresura

inaczej układanie psa myśliwskiego.

trójlufka

trzylufowa broń myśliwska. Najczęściej produkowana w układzie dwie lufy gładkie i jedna gwintowana.

tchórek

inaczej fretka.

trop wyjściowy

trop prowadzący na zewnątrz tropionego rejonu.

tuszka

ciało upolowanej zwierzyny drobnej

torba borsucza

worek ze skóry borsuka, dawniej często używany przez myśliwych.

tropienie

1) śledzenie zwierzyny po tropach;
2) postrzałka: dochodzenie zwierzyny po sfarbowanym tropie.

teriery

grupa ras psów myśliwskich charakteryzujących się mocną budową ciała: pysk szpiczasty, ogon sterczący pionowo, nogi cienkie, sterczące uszy ze zwisającymi końcami. Sylwetka teriera (...)

trzymać

o psach: osaczyć zwierzynę.

tabun

duże stado dzikich gęsi lub kaczek.