Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: tokowik

tokowik

ptak, który pierwszy odzywa się na tokowisku. Nie wolno go strzelać, gdyż można rozbić całe tokowisko.

Tokowik – gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych, szeroko rozpowszechniony w Europie i Azji. Nazwa tego gatunku wywodzi się od charakterystycznego dźwięku "tok", którego ptaki te używają podczas tokowania. Tokowiki cechują się charakterystycznym upierzeniem, gdzie głowa i szyja są czarne, a reszta ciała brązowa lub szarobrązowa. Wyróżnia je również długi ogon, czarny na końcu i biały na początku. Ptaki te żyją w stadach i skupiają się na tokowiskach, które zazwyczaj znajdują się w pobliżu jezior lub rzek.

Tokowiki są istotne dla łowiectwa ze względu na swoje dźwięki, które przyciągają inne ptaki, takie jak kaczki i głuszce. Dlatego też zaleca się niepolowanie na tokowiki, ponieważ strzał do tych ptaków może wywołać chaos i spłoszyć całe tokowisko. Ochrona tokowników ma kluczowe znaczenie dla zachowania naturalnej hierarchii w ekosystemie łowieckim.

Ptaki te są obiektem zainteresowania nie tylko ze względu na swoje właściwości łowieckie, lecz także jako element ekosystemu naturalnego. Ich specyficzne zachowania oraz rola w przyciąganiu innych gatunków sprawiają, że stanowią istotny element życia dzikiej fauny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tokowik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

tokowisko, tokowisko, padowisko

teren, na którym co roku ptaki odbywają swoje toki.

tchórz, tchórz (Mustela puterius L.)

gatunek z rodziny łasicowatych. Długość ciała samic 20-33 cm, samców 35-50 cm, długość ogona 13-18 cm. Ubarwienie ciemnobrązowe, spód ciała, kończyn i ogona czarne, broda, wargi, boki (...)

turzyca

1) sierść zająca i królika;
2) zbiorowa nazwa zajęcy i królików.

tama bobrowa

grobla zrobiona przez bobry w poprzek płynącej rzeki.

trzebić

czyścić ubitą sztukę zwierzyny - usuwać jądra (należy wykonać bezzwłocznie).

tryk

inaczcj baran.

tabun

duże stado dzikich gęsi lub kaczek.

tycznia

dawniej huczka dzików i ruja wilków

trzewik

nakładka na kolbę (stopkę) broni myśliwskiej, używana w celu przedłużenia jej bądź też do zamortyzowania odrzutu.

tuszka

ciało upolowanej zwierzyny drobnej