Definicja hasła: tokowik
- tokowik
ptak, który pierwszy odzywa się na tokowisku. Nie wolno go strzelać, gdyż można rozbić całe tokowisko.
Tokowik – gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych, szeroko rozpowszechniony w Europie i Azji. Nazwa tego gatunku wywodzi się od charakterystycznego dźwięku "tok", którego ptaki te używają podczas tokowania. Tokowiki cechują się charakterystycznym upierzeniem, gdzie głowa i szyja są czarne, a reszta ciała brązowa lub szarobrązowa. Wyróżnia je również długi ogon, czarny na końcu i biały na początku. Ptaki te żyją w stadach i skupiają się na tokowiskach, które zazwyczaj znajdują się w pobliżu jezior lub rzek.
Tokowiki są istotne dla łowiectwa ze względu na swoje dźwięki, które przyciągają inne ptaki, takie jak kaczki i głuszce. Dlatego też zaleca się niepolowanie na tokowiki, ponieważ strzał do tych ptaków może wywołać chaos i spłoszyć całe tokowisko. Ochrona tokowników ma kluczowe znaczenie dla zachowania naturalnej hierarchii w ekosystemie łowieckim.
Ptaki te są obiektem zainteresowania nie tylko ze względu na swoje właściwości łowieckie, lecz także jako element ekosystemu naturalnego. Ich specyficzne zachowania oraz rola w przyciąganiu innych gatunków sprawiają, że stanowią istotny element życia dzikiej fauny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tokowik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę T
- trop
odciski nóg zwierzęcych pozostawione na ziemi lub śniegu. Pozwalają myśliwym określić gatunek, orientacyjnie ciężar i płeć, często też czas i kierunek wędrówki zwierzyny.
- tumak
inaczej kuna leśna.
- tokowisko, tokowisko, padowisko
teren, na którym co roku ptaki odbywają swoje toki.
- troki
rzemienne lub sznurowe pętle do noszenia ubitych ptaków na polowaniach.
- tasak
szeroki nóż myśliwski służący do patroszenia i rozbierania tuszy grubej zwierzyny.
- tarzać się
o jeleniach i dzikach: kąpać się w piasku.
- toki
gra godowa ptaków polegająca na wykonywaniu charakterystycznych dla danego gatunku ruchów samca oraz (lub) wydawaniu swoistych dźwięków. Często ptaki podczas toków staczają ze sobą walki, (...)
- torba borsucza
worek ze skóry borsuka, dawniej często używany przez myśliwych.
- trzebić
czyścić ubitą sztukę zwierzyny - usuwać jądra (należy wykonać bezzwłocznie).