Definicja hasła: trychina
- trychina
włosień kręty niebezpieczny pasożyt ssaków leśnych oraz człowieka. Człowiek zaraża się zwykle przez zjedzenie chorego (nie badanego) mięsa z dzika.
Trychina to pasożyt z gromady nicieni, którego nazwa naukowa to Trichinella spiralis. Jest to mały organizm o długości od 0,5 do 2 mm, który atakuje mięśnie dzikich zwierząt, takich jak dziki, jelenie i sarny. Trychina może przenosić się z jednego zwierzęcia na drugie przez spożywanie chorego mięsa lub poprzez bezpośredni kontakt ze skórą. Człowiek zaraża się najczęściej przez spożycie niedogotowanego mięsa zakażonego trychinami.
Pasożyt ten może wywołać u ludzi poważne problemy zdrowotne, które nazywane są trychinozą. Objawy choroby mogą obejmować gorączkę, bóle mięśni i stawów, biegunkę oraz wymioty. W przypadkach ciężkich zachorowań mogą wystąpić poważne uszkodzenia narządów, takie jak nerki, wątroba czy mózg, a nawet śmierć.
Aby uniknąć ryzyka zakażenia trychinami, ważne jest spożywanie mięsa tylko z legalnych źródeł i regularnie poddawanie go badaniom laboratoryjnym. Dodatkowo należy zapewnić odpowiednie przygotowanie mięsa przed spożyciem poprzez dokładne ugotowanie lub upieczenie. Osoby podejrzewające zakażenie lub wykazujące objawy choroby trychinozy powinny niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w celu rozpoczęcia odpowiedniego leczenia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj trychina w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę T
- tryk
inaczcj baran.
- tokowik
ptak, który pierwszy odzywa się na tokowisku. Nie wolno go strzelać, gdyż można rozbić całe tokowisko.
- trychinoskop
przyrząd służący iący do badania mięsa na obecność włośni (trychin).
- tabakiera
zakończenie ryja (nos) dzika.
- trzewik
nakładka na kolbę (stopkę) broni myśliwskiej, używana w celu przedłużenia jej bądź też do zamortyzowania odrzutu.
- tumak
inaczej kuna leśna.
- tchórz, tchórz (Mustela puterius L.)
gatunek z rodziny łasicowatych. Długość ciała samic 20-33 cm, samców 35-50 cm, długość ogona 13-18 cm. Ubarwienie ciemnobrązowe, spód ciała, kończyn i ogona czarne, broda, wargi, boki (...)
- trop wejściowy
trop prowadzący w głąb tropionego rejonu.
- ton główny
inaczej korkowanie.
- torba borsucza
worek ze skóry borsuka, dawniej często używany przez myśliwych.