Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: toki

toki

gra godowa ptaków polegająca na wykonywaniu charakterystycznych dla danego gatunku ruchów samca oraz (lub) wydawaniu swoistych dźwięków. Często ptaki podczas toków staczają ze sobą walki, które mają na celu zwrócenie uwagi samic na tokującego samca. Najpiękniejsze są toki głuszców, cietrzewi i batalionów.

Tokowanie to specyficzna forma zachowania godowego ptaków, polegająca na wykonywaniu charakterystycznych ruchów oraz wydawaniu swoistych dźwięków, które mają za zadanie zwrócić uwagę samic. Jest to działanie zazwyczaj wykorzystywane przez samce w okresie godowym, aby przyciągnąć partnerkę bądź wyrazić agresję wobec innych samców.

Tokowanie może obejmować różnorodne zachowania, takie jak taniec, machanie skrzydłami, wydawanie określonych dźwięków czy zawadiackie prezentowanie się przed samicą. Często też podczas toków samce angażują się w walki z innymi samcami, aby pokazać swoją dominację i zdobyć przychylność samicy.

Jednak tokowanie nie służy jedynie do pozyskania partnerki - może również pełnić rolę oznaczenia terytorium lub miejsca lęgowego. Poprzez wykonywanie swoich charakterystycznych ruchów i dźwięków, ptaki mogą informować inne osobniki o granicach swojego terytorium oraz zapobiegać intruzom.

Obserwowanie toków stanowi istotny element dla myśliwych i ornitologów, pozwalając lepiej zrozumieć zachowania i potrzeby poszczególnych gatunków ptaków. Dzięki temu możliwe jest skuteczniejsze zachowanie i ochrona zagrożonych gatunków ptaków.

Warto podkreślić, że tokowanie jest szczególnie istotne dla zagrożonych wyginięciem gatunków ptaków, umożliwiając lepsze poznanie ich zachowań i środowiska oraz podejmowanie skutecznych działań na rzecz ich ochrony i restytucji populacji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj toki w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

tur, tur (Bos primigenius)

wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.

teriery

grupa ras psów myśliwskich charakteryzujących się mocną budową ciała: pysk szpiczasty, ogon sterczący pionowo, nogi cienkie, sterczące uszy ze zwisającymi końcami. Sylwetka teriera (...)

turzyca

1) sierść zająca i królika;
2) zbiorowa nazwa zajęcy i królików.

trelowanie

druga zwrotka pieśni głuszca.

trop

odciski nóg zwierzęcych pozostawione na ziemi lub śniegu. Pozwalają myśliwym określić gatunek, orientacyjnie ciężar i płeć, często też czas i kierunek wędrówki zwierzyny.

tabakiera

zakończenie ryja (nos) dzika.

trychina

włosień kręty niebezpieczny pasożyt ssaków leśnych oraz człowieka. Człowiek zaraża się zwykle przez zjedzenie chorego (nie badanego) mięsa z dzika.

trymowanie

sposób skracania sierści u terierów ostrowłosych, polegający na wyskubywaniu martwych włosów.

trafić

ubić zwierzynę celnym strzałem.

tuszka

ciało upolowanej zwierzyny drobnej