Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: tur

tur, tur (Bos primigenius)

wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.

Tur to gatunek zwierzęcia z rodziny jeleniowatych, który był zamieszkujący lasy Europy. Był to zwierzyna łowna, ceniona ze względu na swoje piękne poroże. Tur charakteryzował się również imponującym wyglądem, grzywą na szyi oraz ogonem. Jego wymarcie było efektem polowań oraz utraty naturalnego środowiska występowania. Ostatni znany osobnik turu został zastrzelony w 1627 roku w Puszczy Jaktorowskiej, co przyczyniło się do wyginięcia tego gatunku.

Wartościowe poroże tura stanowiło często trofeum łowieckie oraz miało znaczenie prestiżowe. Istnieje wiele opisów i wzmianek na temat tura w literaturze łowieckiej oraz historycznej, co potwierdza popularność tego gatunku wśród myśliwych. Ze względu na swoją estetykę i imponujące rozroża, tur był pożądany jako trofeum łowieckie, co przyczyniło się do intensywnych polowań na te zwierzęta.

Współcześnie tur jest uważany za gatunek wymarły, a jego pozostałości są obiektem badań archeologicznych i historycznych. Jego historia stanowi przypomnienie o wpływie człowieka na ekosystemy oraz istotności ochrony dzikich zwierząt przed nadmiernymi polowaniami i degradacją środowiska naturalnego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tur w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

troki

rzemienne lub sznurowe pętle do noszenia ubitych ptaków na polowaniach.

trąbka brzozowa

wabik na łosia, na którym myśliwy naśladuje głos łosia w okresie godowym.

torba borsucza

worek ze skóry borsuka, dawniej często używany przez myśliwych.

tokowik

ptak, który pierwszy odzywa się na tokowisku. Nie wolno go strzelać, gdyż można rozbić całe tokowisko.

tchórek

inaczej fretka.

trychina

włosień kręty niebezpieczny pasożyt ssaków leśnych oraz człowieka. Człowiek zaraża się zwykle przez zjedzenie chorego (nie badanego) mięsa z dzika.

tyka

główna część poroża jeleniowatych, z której wyrastają odnogi.

tuszka

ciało upolowanej zwierzyny drobnej

trymowanie

sposób skracania sierści u terierów ostrowłosych, polegający na wyskubywaniu martwych włosów.

tresura

inaczej układanie psa myśliwskiego.