Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: tur

tur, tur (Bos primigenius)

wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.

Tur to gatunek zwierzęcia z rodziny jeleniowatych, który był zamieszkujący lasy Europy. Był to zwierzyna łowna, ceniona ze względu na swoje piękne poroże. Tur charakteryzował się również imponującym wyglądem, grzywą na szyi oraz ogonem. Jego wymarcie było efektem polowań oraz utraty naturalnego środowiska występowania. Ostatni znany osobnik turu został zastrzelony w 1627 roku w Puszczy Jaktorowskiej, co przyczyniło się do wyginięcia tego gatunku.

Wartościowe poroże tura stanowiło często trofeum łowieckie oraz miało znaczenie prestiżowe. Istnieje wiele opisów i wzmianek na temat tura w literaturze łowieckiej oraz historycznej, co potwierdza popularność tego gatunku wśród myśliwych. Ze względu na swoją estetykę i imponujące rozroża, tur był pożądany jako trofeum łowieckie, co przyczyniło się do intensywnych polowań na te zwierzęta.

Współcześnie tur jest uważany za gatunek wymarły, a jego pozostałości są obiektem badań archeologicznych i historycznych. Jego historia stanowi przypomnienie o wpływie człowieka na ekosystemy oraz istotności ochrony dzikich zwierząt przed nadmiernymi polowaniami i degradacją środowiska naturalnego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tur w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

trojak

zob. trójlufka.

tarzać się

o jeleniach i dzikach: kąpać się w piasku.

tumak

inaczej kuna leśna.

tama bobrowa

grobla zrobiona przez bobry w poprzek płynącej rzeki.

trzebić

czyścić ubitą sztukę zwierzyny - usuwać jądra (należy wykonać bezzwłocznie).

tarcza

sztuczny cel, do którego strzelamy na strzelnicy w ramach treningu lub sprawdzenia broni; może być nieruchoma (zwykła lub sylwetkowa, np. rogacz) oraz ruchoma (zając, dzik).

trofeum

spreparowane części zwierzyny łownej (lub całe wypchane osobniki). Do trofeów zaliczamy: poroża, rogi, oręża dzików, haki jelenia, wachlarze głuszca, liry cietrzewia, ostrolotki słonki, (...)

tropienie

1) śledzenie zwierzyny po tropach;
2) postrzałka: dochodzenie zwierzyny po sfarbowanym tropie.

tusza

ciało ubitej zwierzyny.

trop wyjściowy

trop prowadzący na zewnątrz tropionego rejonu.