Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: tur

tur, tur (Bos primigenius)

wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.

Tur to gatunek zwierzęcia z rodziny jeleniowatych, który był zamieszkujący lasy Europy. Był to zwierzyna łowna, ceniona ze względu na swoje piękne poroże. Tur charakteryzował się również imponującym wyglądem, grzywą na szyi oraz ogonem. Jego wymarcie było efektem polowań oraz utraty naturalnego środowiska występowania. Ostatni znany osobnik turu został zastrzelony w 1627 roku w Puszczy Jaktorowskiej, co przyczyniło się do wyginięcia tego gatunku.

Wartościowe poroże tura stanowiło często trofeum łowieckie oraz miało znaczenie prestiżowe. Istnieje wiele opisów i wzmianek na temat tura w literaturze łowieckiej oraz historycznej, co potwierdza popularność tego gatunku wśród myśliwych. Ze względu na swoją estetykę i imponujące rozroża, tur był pożądany jako trofeum łowieckie, co przyczyniło się do intensywnych polowań na te zwierzęta.

Współcześnie tur jest uważany za gatunek wymarły, a jego pozostałości są obiektem badań archeologicznych i historycznych. Jego historia stanowi przypomnienie o wpływie człowieka na ekosystemy oraz istotności ochrony dzikich zwierząt przed nadmiernymi polowaniami i degradacją środowiska naturalnego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tur w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

trzeszcze, trzeszcze, bałuchy, blaski

oczy zająca.

trafić

ubić zwierzynę celnym strzałem.

trychinoskop

przyrząd służący iący do badania mięsa na obecność włośni (trychin).

tuszka

ciało upolowanej zwierzyny drobnej

trelowanie

druga zwrotka pieśni głuszca.

tropowiec

pies myśliwski używany do odszukiwania zwierzyny po zostawionych przez nią tropach.

tarcza

sztuczny cel, do którego strzelamy na strzelnicy w ramach treningu lub sprawdzenia broni; może być nieruchoma (zwykła lub sylwetkowa, np. rogacz) oraz ruchoma (zając, dzik).

torba borsucza

worek ze skóry borsuka, dawniej często używany przez myśliwych.

teriery

grupa ras psów myśliwskich charakteryzujących się mocną budową ciała: pysk szpiczasty, ogon sterczący pionowo, nogi cienkie, sterczące uszy ze zwisającymi końcami. Sylwetka teriera (...)

troki

rzemienne lub sznurowe pętle do noszenia ubitych ptaków na polowaniach.