Definicja hasła: torba borsucza
- torba borsucza
worek ze skóry borsuka, dawniej często używany przez myśliwych.
Torba borsucza to rodzaj torby wykonanej z wysokiej jakości skóry borsuka. Jest to tradycyjna torba, dawniej popularna wśród myśliwych ze względu na trwałość i odporność na warunki atmosferyczne. Skóra borsucza charakteryzuje się wysoką odpornością na wilgoć oraz uszkodzenia mechaniczne, co czyni tę torbę wyjątkowo trwałą. Zazwyczaj ma prostokątny kształt i jest wyposażona w solidne uchwyty wykonane z grubej skóry lub paska skórzanego. Wnętrze torby często posiada kilka kieszeni oraz dodatkowe elementy takie jak klamry i suwaki, ułatwiające przechowywanie i dostęp do różnych przedmiotów.
Torba borsucza jest idealna dla myśliwych ze względu na jej funkcjonalność - pomieści wiele narzędzi i akcesoriów łowieckich oraz jest lekka, co sprawia że można ją nosić przy sobie podczas polowania bez nadmiernego obciążenia. Z uwagi na swoją trwałość oraz estetyczny wygląd, może również stanowić stylowy dodatek do stroju myśliwskiego. Jednak warto pamiętać, że obecnie nie tylko myśliwi cenią tę torbę - dzięki swojej pojemności i wytrzymałości, może być też wykorzystywana do noszenia innych przedmiotów takich jak laptop czy aparat fotograficzny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj torba borsucza w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę T
- tabakiera
zakończenie ryja (nos) dzika.
- trzebić
czyścić ubitą sztukę zwierzyny - usuwać jądra (należy wykonać bezzwłocznie).
- tryk
inaczcj baran.
- trzeszcze, trzeszcze, bałuchy, blaski
oczy zająca.
- topinambur, topinambur (Helianthus tuberosus)
roślina wieloletnia z rodziny złożonych, szczególnie nadająca się do uprawy na poletkach łowieckich. Zarówno bulwy, łodygi, jak i liście są karmą lubianą przez zwierzynę.
- trzewik
nakładka na kolbę (stopkę) broni myśliwskiej, używana w celu przedłużenia jej bądź też do zamortyzowania odrzutu.
- tresura
inaczej układanie psa myśliwskiego.
- tarcza
sztuczny cel, do którego strzelamy na strzelnicy w ramach treningu lub sprawdzenia broni; może być nieruchoma (zwykła lub sylwetkowa, np. rogacz) oraz ruchoma (zając, dzik).
- turzyca
1) sierść zająca i królika;
2) zbiorowa nazwa zajęcy i królików.
- tusza
ciało ubitej zwierzyny.