Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: tresura

tresura

inaczej układanie psa myśliwskiego.

Tresura psów myśliwskich, znana również jako układanie psa myśliwskiego, to proces przygotowania psa do pracy na polowaniu zgodnie z jego wrodzonymi cechami. Każda rasa psów myśliwskich może być układana w inny sposób, zależnie od jej specyficznych cech i zdolności. Na tym etapie ważne jest także, aby pamiętać, że niektóre rasy mogą być ułożone na psy wszechstronne, inne na psy wielostronne, a jeszcze inne tylko na psy jednostronne.

Proces tresury zazwyczaj rozpoczyna się od nauczania psa posłuszeństwa i karności, co stanowi podstawę dla dalszego szkolenia w terenie. Istotnym aspektem treningu jest utrzymywanie pełnej sprawności psa poprzez regularne ćwiczenia wyuczonych czynności. Dobrze wyszkolony pies myśliwski może wspomóc w polowaniu poprzez pomoc w aportowaniu upolowanej zwierzyny, tropieniu czy sygnalizowaniu obecności zdobytku. Tresura psów myśliwskich wymaga cierpliwości i konsekwencji oraz dostosowania metod do indywidualnych potrzeb i cech każdego psa.

Dobre wykształcenie psa myśliwskiego nie tylko wpływa pozytywnie na jego efektywność podczas polowania, ale także umożliwia lepsze bezpieczeństwo zarówno dla innych uczestników polowania jak i samego psa. Dlatego warto inwestować czas i uwagę w odpowiednią tresurę swojego psa myśliwskiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tresura w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

teriery

grupa ras psów myśliwskich charakteryzujących się mocną budową ciała: pysk szpiczasty, ogon sterczący pionowo, nogi cienkie, sterczące uszy ze zwisającymi końcami. Sylwetka teriera (...)

tokowisko, tokowisko, padowisko

teren, na którym co roku ptaki odbywają swoje toki.

tumak

inaczej kuna leśna.

turzyca

1) sierść zająca i królika;
2) zbiorowa nazwa zajęcy i królików.

troki

rzemienne lub sznurowe pętle do noszenia ubitych ptaków na polowaniach.

tabakiera

zakończenie ryja (nos) dzika.

tarzawisko

suche piaszczyste miejsce, w którym tarzają się jelenie i dziki.

trzebić

czyścić ubitą sztukę zwierzyny - usuwać jądra (należy wykonać bezzwłocznie).

tur, tur (Bos primigenius)

wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.

tusza

ciało ubitej zwierzyny.