Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: tresura

tresura

inaczej układanie psa myśliwskiego.

Tresura psów myśliwskich, znana również jako układanie psa myśliwskiego, to proces przygotowania psa do pracy na polowaniu zgodnie z jego wrodzonymi cechami. Każda rasa psów myśliwskich może być układana w inny sposób, zależnie od jej specyficznych cech i zdolności. Na tym etapie ważne jest także, aby pamiętać, że niektóre rasy mogą być ułożone na psy wszechstronne, inne na psy wielostronne, a jeszcze inne tylko na psy jednostronne.

Proces tresury zazwyczaj rozpoczyna się od nauczania psa posłuszeństwa i karności, co stanowi podstawę dla dalszego szkolenia w terenie. Istotnym aspektem treningu jest utrzymywanie pełnej sprawności psa poprzez regularne ćwiczenia wyuczonych czynności. Dobrze wyszkolony pies myśliwski może wspomóc w polowaniu poprzez pomoc w aportowaniu upolowanej zwierzyny, tropieniu czy sygnalizowaniu obecności zdobytku. Tresura psów myśliwskich wymaga cierpliwości i konsekwencji oraz dostosowania metod do indywidualnych potrzeb i cech każdego psa.

Dobre wykształcenie psa myśliwskiego nie tylko wpływa pozytywnie na jego efektywność podczas polowania, ale także umożliwia lepsze bezpieczeństwo zarówno dla innych uczestników polowania jak i samego psa. Dlatego warto inwestować czas i uwagę w odpowiednią tresurę swojego psa myśliwskiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tresura w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

tropowiec

pies myśliwski używany do odszukiwania zwierzyny po zostawionych przez nią tropach.

tyka

główna część poroża jeleniowatych, z której wyrastają odnogi.

troki

rzemienne lub sznurowe pętle do noszenia ubitych ptaków na polowaniach.

tchórz, tchórz (Mustela puterius L.)

gatunek z rodziny łasicowatych. Długość ciała samic 20-33 cm, samców 35-50 cm, długość ogona 13-18 cm. Ubarwienie ciemnobrązowe, spód ciała, kończyn i ogona czarne, broda, wargi, boki (...)

tur, tur (Bos primigenius)

wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.

trychina

włosień kręty niebezpieczny pasożyt ssaków leśnych oraz człowieka. Człowiek zaraża się zwykle przez zjedzenie chorego (nie badanego) mięsa z dzika.

tuszka

ciało upolowanej zwierzyny drobnej

trąbka brzozowa

wabik na łosia, na którym myśliwy naśladuje głos łosia w okresie godowym.

trofeum

spreparowane części zwierzyny łownej (lub całe wypchane osobniki). Do trofeów zaliczamy: poroża, rogi, oręża dzików, haki jelenia, wachlarze głuszca, liry cietrzewia, ostrolotki słonki, (...)

Tulskij Zawód

znana fabryka broni myśliwskiej w ZSRR.