Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: tresura

tresura

inaczej układanie psa myśliwskiego.

Tresura psów myśliwskich, znana również jako układanie psa myśliwskiego, to proces przygotowania psa do pracy na polowaniu zgodnie z jego wrodzonymi cechami. Każda rasa psów myśliwskich może być układana w inny sposób, zależnie od jej specyficznych cech i zdolności. Na tym etapie ważne jest także, aby pamiętać, że niektóre rasy mogą być ułożone na psy wszechstronne, inne na psy wielostronne, a jeszcze inne tylko na psy jednostronne.

Proces tresury zazwyczaj rozpoczyna się od nauczania psa posłuszeństwa i karności, co stanowi podstawę dla dalszego szkolenia w terenie. Istotnym aspektem treningu jest utrzymywanie pełnej sprawności psa poprzez regularne ćwiczenia wyuczonych czynności. Dobrze wyszkolony pies myśliwski może wspomóc w polowaniu poprzez pomoc w aportowaniu upolowanej zwierzyny, tropieniu czy sygnalizowaniu obecności zdobytku. Tresura psów myśliwskich wymaga cierpliwości i konsekwencji oraz dostosowania metod do indywidualnych potrzeb i cech każdego psa.

Dobre wykształcenie psa myśliwskiego nie tylko wpływa pozytywnie na jego efektywność podczas polowania, ale także umożliwia lepsze bezpieczeństwo zarówno dla innych uczestników polowania jak i samego psa. Dlatego warto inwestować czas i uwagę w odpowiednią tresurę swojego psa myśliwskiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj tresura w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

trzewik

nakładka na kolbę (stopkę) broni myśliwskiej, używana w celu przedłużenia jej bądź też do zamortyzowania odrzutu.

tokowik

ptak, który pierwszy odzywa się na tokowisku. Nie wolno go strzelać, gdyż można rozbić całe tokowisko.

trzymać

o psach: osaczyć zwierzynę.

tarcza

sztuczny cel, do którego strzelamy na strzelnicy w ramach treningu lub sprawdzenia broni; może być nieruchoma (zwykła lub sylwetkowa, np. rogacz) oraz ruchoma (zając, dzik).

tur, tur (Bos primigenius)

wymarły gatunek z rodziny pustorożców. Ostatni przedstawiciel tej królewskiej zwierzyny łownej padł w Puszczy Jaktorowskiej w 1627 r.

turzyca

1) sierść zająca i królika;
2) zbiorowa nazwa zajęcy i królików.

teriery

grupa ras psów myśliwskich charakteryzujących się mocną budową ciała: pysk szpiczasty, ogon sterczący pionowo, nogi cienkie, sterczące uszy ze zwisającymi końcami. Sylwetka teriera (...)

tyka

główna część poroża jeleniowatych, z której wyrastają odnogi.

tycznia

dawniej huczka dzików i ruja wilków

tropienie

1) śledzenie zwierzyny po tropach;
2) postrzałka: dochodzenie zwierzyny po sfarbowanym tropie.