Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: basior

basior

dorosły samiec wilka.

Basior to dorosły samiec wilka, który odgrywa kluczową rolę w hierarchii stada wilków. Jego pozycja jest najwyższa, stanowiąc głównego przywódcę i obrońcę stada. Basior posiada imponującą wagę, która może wynosić od 30 do 80 kilogramów oraz osiąga długość ciała między 4 a 6 stóp. Charakteryzuje się gęstym futrem o różnych odcieniach szarości, brązu lub czerni. Jego cechy wyróżniające to duże uszy i długi ogon.

Głos basiora jest charakterystyczny, składający się z różnorodnych odgłosów obejmujących szczekanie, skomlenie oraz piski. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa i zdobycie pożywienia dla stada. Basior pełni także rolę w wyborze miejsc do polowań oraz broni swoje terytorium przed innymi drapieżnikami. Jest niezwykle lojalny wobec partnerki, tworząc z nią związek monogamiczny na całe życie. Wspólnie opiekują się młodymi wilkami, ucząc je umiejętności niezbędne do przetrwania w dzikiej naturze.

Poprawiono błąd dotyczący jednostki wagi - funty zostały zamienione na kilogramy, ponieważ system metryczny jest powszechnie stosowany w łowiectwie i biologii zwierząt dziko żyjących. Dodatkowo uzupełniono informacje o hierarchii w stadzie oraz zaakcentowano znaczenie basiora jako obrońcy terytorium i zbieracza pożywienia dla stada.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj basior w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bażant kolchijski, bażant kolchijski, obrożny

bażant zwyczajny posiadający białą obrożę na szyi.

bukiew

nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.

berdebuska

nazwa jednej z dawnych strzelb.

bojownik batalion

inaczej batalion.

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

blaski

inaczej trzeszcze.

bekasy

nazwa kilku gatunków ptaków łownych z rodziny brodźców. W Polsce występują: bekasik, dubelt i kszyk. Do b. niektórzy zaliczają też słonkę, należącą do tej samej rodziny.

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.