Definicja hasła: basior
- basior
dorosły samiec wilka.
Basior to dorosły samiec wilka, który odgrywa kluczową rolę w hierarchii stada wilków. Jego pozycja jest najwyższa, stanowiąc głównego przywódcę i obrońcę stada. Basior posiada imponującą wagę, która może wynosić od 30 do 80 kilogramów oraz osiąga długość ciała między 4 a 6 stóp. Charakteryzuje się gęstym futrem o różnych odcieniach szarości, brązu lub czerni. Jego cechy wyróżniające to duże uszy i długi ogon.
Głos basiora jest charakterystyczny, składający się z różnorodnych odgłosów obejmujących szczekanie, skomlenie oraz piski. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa i zdobycie pożywienia dla stada. Basior pełni także rolę w wyborze miejsc do polowań oraz broni swoje terytorium przed innymi drapieżnikami. Jest niezwykle lojalny wobec partnerki, tworząc z nią związek monogamiczny na całe życie. Wspólnie opiekują się młodymi wilkami, ucząc je umiejętności niezbędne do przetrwania w dzikiej naturze.
Poprawiono błąd dotyczący jednostki wagi - funty zostały zamienione na kilogramy, ponieważ system metryczny jest powszechnie stosowany w łowiectwie i biologii zwierząt dziko żyjących. Dodatkowo uzupełniono informacje o hierarchii w stadzie oraz zaakcentowano znaczenie basiora jako obrońcy terytorium i zbieracza pożywienia dla stada.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj basior w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bażant kolchijski, bażant kolchijski, obrożny
bażant zwyczajny posiadający białą obrożę na szyi.
- bukiew
nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
- bojownik batalion
inaczej batalion.
- breneka
potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej
- bekasy
nazwa kilku gatunków ptaków łownych z rodziny brodźców. W Polsce występują: bekasik, dubelt i kszyk. Do b. niektórzy zaliczają też słonkę, należącą do tej samej rodziny.
- bębenek
wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.
- bałuchy
oczy zająca (trzeszcze)
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.