Definicja hasła: basior
- basior
dorosły samiec wilka.
Basior to dorosły samiec wilka, który odgrywa kluczową rolę w hierarchii stada wilków. Jego pozycja jest najwyższa, stanowiąc głównego przywódcę i obrońcę stada. Basior posiada imponującą wagę, która może wynosić od 30 do 80 kilogramów oraz osiąga długość ciała między 4 a 6 stóp. Charakteryzuje się gęstym futrem o różnych odcieniach szarości, brązu lub czerni. Jego cechy wyróżniające to duże uszy i długi ogon.
Głos basiora jest charakterystyczny, składający się z różnorodnych odgłosów obejmujących szczekanie, skomlenie oraz piski. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa i zdobycie pożywienia dla stada. Basior pełni także rolę w wyborze miejsc do polowań oraz broni swoje terytorium przed innymi drapieżnikami. Jest niezwykle lojalny wobec partnerki, tworząc z nią związek monogamiczny na całe życie. Wspólnie opiekują się młodymi wilkami, ucząc je umiejętności niezbędne do przetrwania w dzikiej naturze.
Poprawiono błąd dotyczący jednostki wagi - funty zostały zamienione na kilogramy, ponieważ system metryczny jest powszechnie stosowany w łowiectwie i biologii zwierząt dziko żyjących. Dodatkowo uzupełniono informacje o hierarchii w stadzie oraz zaakcentowano znaczenie basiora jako obrońcy terytorium i zbieracza pożywienia dla stada.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj basior w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bukiet
gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.
- badyle
1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.
- białozór
inaczej sokół białozór.
- biotop
środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.
- baka
inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)
- budka
1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- burknięcie
charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.