Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: brew

brew, brew, korale, róża

u niektórych ptaków (np. głuszec, cietrzew) czerwona narośl nad okiem w kształcie półksiężyca.

Brew to charakterystyczny element ustroju niektórych ptaków, występujący nad okiem. Jest czerwoną naroślą, która przyjmuje kształt półksiężyca. Typowo spotykana u ptaków takich jak głuszec i cietrzew, brew jest istotnym elementem ich ubarwienia. W przypadku głuszca jest wyraźna i stanowi istotny detal wyglądu, podczas gdy u cietrzewia może być mniej widoczna, lecz również pełni istotną rolę w ubarwieniu.

Funkcje brew są wielorakie. Po pierwsze, stanowi ona pewnego rodzaju ochronę dla oka ptaka - chroni je przed słońcem oraz innymi czynnikami zewnętrznymi. Jednocześnie jednak może być elementem komunikacji między ptakami, służąc do wyrażania emocji oraz sygnalizowania obecności. Zauważono również, że brew może pomóc w rozróżnianiu płci - zazwyczaj u samców jest jaśniejsza niż u samic.

Brew jest ważnym elementem ustroju ptaków, pełniącym funkcje ochronne i komunikacyjne. Jego obecność lub brak może pomóc w identyfikacji gatunku oraz określeniu płci danego ptaka poprzez barwę i kształt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj brew w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

basior

dorosły samiec wilka.

bażantarnik

wykwalifikowany pracownik prowadzący hodowlę w bażantarni

bukiet

gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.

bieleć

o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).

borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).

gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)

budan

inaczej kureń.

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

badylarz

byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.

baran, baran, tryk

dorosły samiec muflona.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.