Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: białozór

białozór

inaczej sokół białozór.

Białozór, inaczej sokół białozór, to ptak drapieżny z rodziny sokołowatych (Falconidae). Charakteryzuje się dużymi, mocnymi skrzydłami oraz smukłą szyją. Jego upierzenie jest białe z ciemnymi plamami na głowie i szyi, a cechuje go również ciemne oczy i nogi. Zwierzę to zamieszkuje tereny w Europie, Azji i Afryce Północnej, często wybierając pola, lasy oraz tereny łąkowe. Białozóry są aktywne w ciągu dnia i odżywiają się głównie owadami, ptakami oraz małymi ssakami, polując na nie z powietrza przy użyciu doskonałych umiejętności lotu.

Zwyczaje lęgowe białozorów obejmują monogamiczny tryb życia oraz budowanie gniazd na drzewach lub skałach. Samica składa zazwyczaj od 2 do 4 jaj, które są wysiadywane przez oboje rodziców przez okres około 30 dni. Młode opuszczają gniazdo po około 6 tygodniach od wyklucia. Ze względu na fakt, że białozóry są objęte ochroną prawną na szczeblu międzynarodowym, ich populację globalnie szacuje się na około 100 000 par.

Podsumowując, białozór to charakterystyczny ptak drapieżny o białym upierzeniu z ciemnymi plamami na głowie i szyi. Jego obecność jest zauważalna w Europie, Azji i Afryce Północnej, a preferowane siedliska to pola, lasy i tereny łąkowe. Z uwagi na swoje znaczenie jako gatunek zagrożony wymaga szczególnej ochrony prawnej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj białozór w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bezkurkówka

nowoczesna strzelba myśliwska o kurkach wewnętrznych.

baskila

metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.

baka

inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)

batalion, bojownik, batalion, bojownik (Philoma- chus pugnax L.)

ptak łowny z rodziny brodźców, rzędu siewkowatych. Długość samca 30-33 cm, samicy 24- 27 cm, rozpiętość skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Ma dość wysokie nogi, prosty (...)

biegi

nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.

bąblowica

choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.

budka

1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

bulgot

jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.

Browning

popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)