Definicja hasła: białozór
- białozór
inaczej sokół białozór.
Białozór, inaczej sokół białozór, to ptak drapieżny z rodziny sokołowatych (Falconidae). Charakteryzuje się dużymi, mocnymi skrzydłami oraz smukłą szyją. Jego upierzenie jest białe z ciemnymi plamami na głowie i szyi, a cechuje go również ciemne oczy i nogi. Zwierzę to zamieszkuje tereny w Europie, Azji i Afryce Północnej, często wybierając pola, lasy oraz tereny łąkowe. Białozóry są aktywne w ciągu dnia i odżywiają się głównie owadami, ptakami oraz małymi ssakami, polując na nie z powietrza przy użyciu doskonałych umiejętności lotu.
Zwyczaje lęgowe białozorów obejmują monogamiczny tryb życia oraz budowanie gniazd na drzewach lub skałach. Samica składa zazwyczaj od 2 do 4 jaj, które są wysiadywane przez oboje rodziców przez okres około 30 dni. Młode opuszczają gniazdo po około 6 tygodniach od wyklucia. Ze względu na fakt, że białozóry są objęte ochroną prawną na szczeblu międzynarodowym, ich populację globalnie szacuje się na około 100 000 par.
Podsumowując, białozór to charakterystyczny ptak drapieżny o białym upierzeniu z ciemnymi plamami na głowie i szyi. Jego obecność jest zauważalna w Europie, Azji i Afryce Północnej, a preferowane siedliska to pola, lasy i tereny łąkowe. Z uwagi na swoje znaczenie jako gatunek zagrożony wymaga szczególnej ochrony prawnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj białozór w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bielenie
zdejmowanie skóry z ubitej zwierzyny.
- bruzda
1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.
- butelka
postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.
- badylarz
byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.
- bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)
gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)
- bij!
rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- biała broń
broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż
- bydlarz
pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).