Definicja hasła: białozór
- białozór
inaczej sokół białozór.
Białozór, inaczej sokół białozór, to ptak drapieżny z rodziny sokołowatych (Falconidae). Charakteryzuje się dużymi, mocnymi skrzydłami oraz smukłą szyją. Jego upierzenie jest białe z ciemnymi plamami na głowie i szyi, a cechuje go również ciemne oczy i nogi. Zwierzę to zamieszkuje tereny w Europie, Azji i Afryce Północnej, często wybierając pola, lasy oraz tereny łąkowe. Białozóry są aktywne w ciągu dnia i odżywiają się głównie owadami, ptakami oraz małymi ssakami, polując na nie z powietrza przy użyciu doskonałych umiejętności lotu.
Zwyczaje lęgowe białozorów obejmują monogamiczny tryb życia oraz budowanie gniazd na drzewach lub skałach. Samica składa zazwyczaj od 2 do 4 jaj, które są wysiadywane przez oboje rodziców przez okres około 30 dni. Młode opuszczają gniazdo po około 6 tygodniach od wyklucia. Ze względu na fakt, że białozóry są objęte ochroną prawną na szczeblu międzynarodowym, ich populację globalnie szacuje się na około 100 000 par.
Podsumowując, białozór to charakterystyczny ptak drapieżny o białym upierzeniu z ciemnymi plamami na głowie i szyi. Jego obecność jest zauważalna w Europie, Azji i Afryce Północnej, a preferowane siedliska to pola, lasy i tereny łąkowe. Z uwagi na swoje znaczenie jako gatunek zagrożony wymaga szczególnej ochrony prawnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj białozór w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bałwanek
kukła dzikiej kaczki zrobiona z drewna lub plastyku. Wypuszczony wiosną na wodę ma przywabiać na strzał kaczory.
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
- bukiew
nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.
- błotniaki, błotniaki (Circus)
rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.
- basior
dorosły samiec wilka.
- bekas kszyk
inaczej kszyk.
- budka
1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)