Definicja hasła: białozór
- białozór
inaczej sokół białozór.
Białozór, inaczej sokół białozór, to ptak drapieżny z rodziny sokołowatych (Falconidae). Charakteryzuje się dużymi, mocnymi skrzydłami oraz smukłą szyją. Jego upierzenie jest białe z ciemnymi plamami na głowie i szyi, a cechuje go również ciemne oczy i nogi. Zwierzę to zamieszkuje tereny w Europie, Azji i Afryce Północnej, często wybierając pola, lasy oraz tereny łąkowe. Białozóry są aktywne w ciągu dnia i odżywiają się głównie owadami, ptakami oraz małymi ssakami, polując na nie z powietrza przy użyciu doskonałych umiejętności lotu.
Zwyczaje lęgowe białozorów obejmują monogamiczny tryb życia oraz budowanie gniazd na drzewach lub skałach. Samica składa zazwyczaj od 2 do 4 jaj, które są wysiadywane przez oboje rodziców przez okres około 30 dni. Młode opuszczają gniazdo po około 6 tygodniach od wyklucia. Ze względu na fakt, że białozóry są objęte ochroną prawną na szczeblu międzynarodowym, ich populację globalnie szacuje się na około 100 000 par.
Podsumowując, białozór to charakterystyczny ptak drapieżny o białym upierzeniu z ciemnymi plamami na głowie i szyi. Jego obecność jest zauważalna w Europie, Azji i Afryce Północnej, a preferowane siedliska to pola, lasy i tereny łąkowe. Z uwagi na swoje znaczenie jako gatunek zagrożony wymaga szczególnej ochrony prawnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj białozór w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bury
gwarowe określenie wilka.
- białoczółka
inaczej gęś białoczelna.
- bekasy
nazwa kilku gatunków ptaków łownych z rodziny brodźców. W Polsce występują: bekasik, dubelt i kszyk. Do b. niektórzy zaliczają też słonkę, należącą do tej samej rodziny.
- Browning
popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.
- broda
1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
- baran, baran, tryk
dorosły samiec muflona.