Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bierczy

bierczy, bierczy, chwatny

chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.

Bierczy to jeden z rodzajów chartów, które pełnią rolę w polowaniu. Są to psy o specjalnie dobranych cechach, wysokiej prędkości, zwinności i siły, co umożliwia im dogonienie i chwycenie zwierzyny zręcznie. Bierczy są znane ze swojej szybkości, wytrzymałości i determinacji w pościgu za zwierzyną. Dzięki tym cechom są efektywnym narzędziem w polowaniu na bardzo szybkie gatunki zwierząt. Ich inteligencja oraz naturalne instynkty sprawiają, że potrafią skutecznie wykorzystać swoje umiejętności do chwytania upolowanej zwierzyny.

Bierczaki wykazują także dużą odporność na warunki atmosferyczne oraz wpływ środowiska naturalnego, co pozwala na używanie ich przez cały rok w różnych środowiskach łowieckich. Ich naturalna odporność na choroby i pasożyty ułatwia też przetrwanie w trudnych warunkach.

W związku z ich specyficznymi zdolnościami do polowania oraz warunkami, w jakich są używane, bierczy wymagają odpowiedniej opieki i treningu, aby utrzymać ich formę fizyczną oraz umiejętności łowieckie na odpowiednim poziomie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bierczy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)

szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.

baza paszowa

żer dostępny dla zwierzyny w danym łowisku.

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

badyle

1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.

badylarz

byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.

beczenie

1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.

byk

dojrzały samiec żubra, łosia, jelenia i daniela.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.