Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bierczy

bierczy, bierczy, chwatny

chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.

Bierczy to jeden z rodzajów chartów, które pełnią rolę w polowaniu. Są to psy o specjalnie dobranych cechach, wysokiej prędkości, zwinności i siły, co umożliwia im dogonienie i chwycenie zwierzyny zręcznie. Bierczy są znane ze swojej szybkości, wytrzymałości i determinacji w pościgu za zwierzyną. Dzięki tym cechom są efektywnym narzędziem w polowaniu na bardzo szybkie gatunki zwierząt. Ich inteligencja oraz naturalne instynkty sprawiają, że potrafią skutecznie wykorzystać swoje umiejętności do chwytania upolowanej zwierzyny.

Bierczaki wykazują także dużą odporność na warunki atmosferyczne oraz wpływ środowiska naturalnego, co pozwala na używanie ich przez cały rok w różnych środowiskach łowieckich. Ich naturalna odporność na choroby i pasożyty ułatwia też przetrwanie w trudnych warunkach.

W związku z ich specyficznymi zdolnościami do polowania oraz warunkami, w jakich są używane, bierczy wymagają odpowiedniej opieki i treningu, aby utrzymać ich formę fizyczną oraz umiejętności łowieckie na odpowiednim poziomie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bierczy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

brodzące, brodzące (Ciconiformes)

rząd obejmujący ponad 100 gatunków. Do brodzących z ptaków łownych należy czapla siwa.

bigle

angielska rasa psów gończych.

badylarz

byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

bek

1) głos byka daniela w okresie bekowiska;
2) inaczej beczenie.

biała broń

broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż

berdebuska

nazwa jednej z dawnych strzelb.

biel

białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.

budan

inaczej kureń.

brek

typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.