Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bierczy

bierczy, bierczy, chwatny

chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.

Bierczy to jeden z rodzajów chartów, które pełnią rolę w polowaniu. Są to psy o specjalnie dobranych cechach, wysokiej prędkości, zwinności i siły, co umożliwia im dogonienie i chwycenie zwierzyny zręcznie. Bierczy są znane ze swojej szybkości, wytrzymałości i determinacji w pościgu za zwierzyną. Dzięki tym cechom są efektywnym narzędziem w polowaniu na bardzo szybkie gatunki zwierząt. Ich inteligencja oraz naturalne instynkty sprawiają, że potrafią skutecznie wykorzystać swoje umiejętności do chwytania upolowanej zwierzyny.

Bierczaki wykazują także dużą odporność na warunki atmosferyczne oraz wpływ środowiska naturalnego, co pozwala na używanie ich przez cały rok w różnych środowiskach łowieckich. Ich naturalna odporność na choroby i pasożyty ułatwia też przetrwanie w trudnych warunkach.

W związku z ich specyficznymi zdolnościami do polowania oraz warunkami, w jakich są używane, bierczy wymagają odpowiedniej opieki i treningu, aby utrzymać ich formę fizyczną oraz umiejętności łowieckie na odpowiednim poziomie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bierczy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bekas dubelt

inaczej dubelt.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

blaski

inaczej trzeszcze.

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

bukiew

nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.

bekas kszyk

inaczej kszyk.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.

byk stadny

jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.