Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bernikla obrożna

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bernikla obrożna w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła bernikla obrożna, napisz tutaj:

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.

bukiew

nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.

bąblowica

choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.

bruzda

1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.

basior

dorosły samiec wilka.

bulgot

jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.

butelka

postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.

budka

1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.

bieleć

o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).

bałabanówka

nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)