Definicja hasła: bernikla obrożna
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
Bernikla obrożna (Anser brachyrhynchus) to gatunek gęsi zamieszkujący tereny północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej. Jest to ptak o wielkości kaczki, osiągający długość ciała około 60 cm i masę do 1,5 kg. Charakterystyczne ubarwienie bernikli obejmuje szarą głowę i szyję, białe upierzenie na grzbiecie i skrzydłach oraz czarne plamy na brzuchu. Ptaki te żerują w stadach na łąkach, polach uprawnych oraz w pobliżu jezior i rzek.
W Polsce można spotkać berniklę obrożną w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia. Są one bardzo aktywne i lubią zmieniać miejsca gniazdowania. Zazwyczaj budują swoje gniazda na brzegach jezior lub rzek, choć czasami można je spotkać nawet w lasach. Para bernikli obrożnych jest monogamiczna - pozostaje razem przez całe życie. Samica składa od 4 do 8 jaj, a oboje rodziców bierze udział w opiece nad potomstwem.
Bernikle obrożne polują na małe ssaki, owady i ryby, co czyni je ptakami drapieżnymi. Ich migracje są związane z sezonowymi zmianami w dostępie do pożywienia oraz warunkami lęgowymi. Terytorialne instynkty oraz współpraca rodzinna stanowią istotny element zachowań lęgowych tego typu ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bernikla obrożna w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).
gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)
- bałamut
pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.
- biel
białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
- bydlarz
pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).
- bezkurkówka
nowoczesna strzelba myśliwska o kurkach wewnętrznych.
- brew, brew, korale, róża
u niektórych ptaków (np. głuszec, cietrzew) czerwona narośl nad okiem w kształcie półksiężyca.
- breneka
potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej
- bokobrody
kępy sierści na policzkach rysia.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.