Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bałuchy

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)

Bałuchy to oczy zająca, które pełnią ważną rolę w jego zdolności do wykrywania niebezpieczeństwa oraz komunikacji z innymi osobnikami. Umieszczone po bokach głowy, bałuchy są bardzo duże względem reszty ciała zająca i mają kształt okręgu. Wykonane są z cienkiej, elastycznej skóry, przytwierdzonej do kości czaszki, co umożliwia widzenie w różnych kierunkach. Gdy zając czuje się zagrożony, bałuchy trzeszczą, co pozwala mu wykryć potencjalne niebezpieczeństwo. Trzeszczenie to jest spowodowane skurczem mięśni twarzy i szyi, powodującym naprężenie skóry wokół oczu. Bałuchy służą także do komunikacji między samcami i samicami zajęcy - samce używają ich do okazywania uczuć samicom, a samice do wyrażania niezadowolenia lub strachu. Bałuchy mogą być także używane przez młode zające jako sposób wyrażania strachu lub radości.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałuchy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

biała stopa

teren pokryty śniegiem; polowanie na białą stopę, to polowanie na śniegu.

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

brożek

niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.

biała broń myśliwska

broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i (...)

baza paszowa

żer dostępny dla zwierzyny w danym łowisku.

bobrowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.

Browning

popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)

burknięcie

charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.

bukiew

nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.