Definicja hasła: bałuchy
- bałuchy
oczy zająca (trzeszcze)
Bałuchy to oczy zająca, które pełnią ważną rolę w jego zdolności do wykrywania niebezpieczeństwa oraz komunikacji z innymi osobnikami. Umieszczone po bokach głowy, bałuchy są bardzo duże względem reszty ciała zająca i mają kształt okręgu. Wykonane są z cienkiej, elastycznej skóry, przytwierdzonej do kości czaszki, co umożliwia widzenie w różnych kierunkach. Gdy zając czuje się zagrożony, bałuchy trzeszczą, co pozwala mu wykryć potencjalne niebezpieczeństwo. Trzeszczenie to jest spowodowane skurczem mięśni twarzy i szyi, powodującym naprężenie skóry wokół oczu. Bałuchy służą także do komunikacji między samcami i samicami zajęcy - samce używają ich do okazywania uczuć samicom, a samice do wyrażania niezadowolenia lub strachu. Bałuchy mogą być także używane przez młode zające jako sposób wyrażania strachu lub radości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałuchy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- brok
dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).
- badylarz
byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
- bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)
ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)
- biała broń myśliwska
broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i (...)
- bałamut
pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- burknięcie
charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.
- butelka
postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.