Definicja hasła: budka
- budka
1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.
Budka jest jednym z najbardziej popularnych narzędzi wykorzystywanych przez myśliwych. Jest to zasłona z gałęzi, która służy do ukrycia się podczas polowania na cietrzewie i bataliony. Budka może być wykonana z dowolnego rodzaju gałęzi, takich jak brzoza, dąb lub sosna. Gałęzie są skręcane i przytwierdzane do siebie, aby tworzyć konstrukcję, która może pomieścić myśliwego. Budka ma na celu ukrycie myśliwego przed ofiarami polowania, aby mógł on bezpiecznie strzelać.
Budka może również służyć jako paśnik dla kuropatw. Paśnik jest to pojemnik wypełniony ziarnem lub innymi pokarmami, który jest ustawiany w polu. Myśliwi ustawiają budki wokół paśnika, aby chronić go przed ptakami drapieżnymi i innymi dzikimi zwierzętami. Budka chroni również ptaki przed deszczem i śniegiem oraz pozwala im schronić się przed drapieżnikami.
Budka jest bardzo przydatnym narzędziem dla myśliwych i może być wykorzystywana do wielu różnych celów. Może być stosowana do ukrycia się podczas polowania lub do ochrony ptaków przed drapieżnikami i warunkami atmosferycznymi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj budka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka
ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)
- bałamut
pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.
- bekanie
akt płciowy u jeleni i danieli.
- baskila
metalowa część łącząca kolbę z lufami w łamanej broni myśliwskiej. W baskili znajdują się mechanizmy napinające, odpalające i zabezpieczające.
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
- borówka
przeważnie drewniana trąbka myśliwska.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- bażant kolchijski, bażant kolchijski, obrożny
bażant zwyczajny posiadający białą obrożę na szyi.