Definicja hasła: bródka
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).
Bródka to krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastające z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum). Bródka jest uważana za jeden z najbardziej charakterystycznych elementów słonki i jest często wykorzystywana jako trofeum łowieckie. Może być także używana do oznaczania słonki, umożliwiając śledzenie jej ruchów i pozycji. Ponadto służy do oznaczania terytoriów słonek, które są oznaczone przez bródkę, co uniemożliwia innym ptakom wejście na teren słonki bez zgody. Bródka może również odzwierciedlać hierarchię w grupach słonek, pomagając określić pozycję danego ptaka w hierarchii. Dzięki bródce łowcy lepiej rozumieją zachowanie i pozycje słonek oraz stanowi istotny element trofeum łowieckiego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bródka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- bałwan, bałwan, cień
wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.
- barwa
dawna nazwa farby zwierciny.
- bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)
ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- bałabanówka
nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)
- bezoar, bezoar, Izy jelenia
oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.
- bażantarnia
zamknięty teren przeznaczony do sztucznej hodowli bażantów. W b. znajdują się woliery na ok. 50 bażantów, woliery rodzinne na 1 koguta i 5-8 kur, wylęgarnia, i wychowalnia. Masowy wyląg (...)
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.