Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: barłóg

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

Bralóg to naturalna konstrukcja budowana przez dziki lub niedźwiedzie z dostępnych w otoczeniu materiałów, takich jak gałęzie, liście, trawy czy siana. Jest to rodzaj kryjówki, która zapewnia zwierzętom schronienie oraz ochronę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i drapieżnikami. Barłogi są często zlokalizowane w gęstych, zacienionych lasach, na skraju łąk lub w innych miejscach, które zapewniają dzikim zwierzętom bezpieczeństwo i prywatność.

Myśliwi czasami wykorzystują barłogi do polowań na dzikie zwierzęta. Mogą oni ukryć się w barłogu i czekać na pojawienie się zwierzyny, aby ją upolować. Ponadto barłogi pozwalają obserwować zachowanie dzikich zwierząt w ich naturalnym środowisku, co może pomóc w lepszym zrozumieniu potrzeb i wzorców życia tych zwierząt.

Barłogi odgrywają również istotną rolę w ochronie dzikich populacji. Chronią mniejsze gatunki ptaków i ssaków przed atakami drapieżników oraz pomagają zachować równowagę ekosystemu poprzez zapewnienie schronienia i bezpieczeństwa różnorodnym gatunkom zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj barłóg w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bezpiecznik

mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.

byk

dojrzały samiec żubra, łosia, jelenia i daniela.

buszówka

inaczej buszowanie.

biała broń myśliwska

broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i (...)

Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka

ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)

bobrowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.

bąblowica

choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

bałwan, bałwan, cień

wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.