Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: barłóg

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

Bralóg to naturalna konstrukcja budowana przez dziki lub niedźwiedzie z dostępnych w otoczeniu materiałów, takich jak gałęzie, liście, trawy czy siana. Jest to rodzaj kryjówki, która zapewnia zwierzętom schronienie oraz ochronę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i drapieżnikami. Barłogi są często zlokalizowane w gęstych, zacienionych lasach, na skraju łąk lub w innych miejscach, które zapewniają dzikim zwierzętom bezpieczeństwo i prywatność.

Myśliwi czasami wykorzystują barłogi do polowań na dzikie zwierzęta. Mogą oni ukryć się w barłogu i czekać na pojawienie się zwierzyny, aby ją upolować. Ponadto barłogi pozwalają obserwować zachowanie dzikich zwierząt w ich naturalnym środowisku, co może pomóc w lepszym zrozumieniu potrzeb i wzorców życia tych zwierząt.

Barłogi odgrywają również istotną rolę w ochronie dzikich populacji. Chronią mniejsze gatunki ptaków i ssaków przed atakami drapieżników oraz pomagają zachować równowagę ekosystemu poprzez zapewnienie schronienia i bezpieczeństwa różnorodnym gatunkom zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj barłóg w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

baza paszowa

żer dostępny dla zwierzyny w danym łowisku.

biała broń

broń do walki wręcz (miecze, szable, bagnety itp.). We współczesnym łowiectwie kordelas i nóż

bażant kolchijski, bażant kolchijski, obrożny

bażant zwyczajny posiadający białą obrożę na szyi.

buchtowanie

rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

bury

gwarowe określenie wilka.

białoczółka

inaczej gęś białoczelna.

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

bałykowanie

czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.