Definicja hasła: barłóg
- barłóg
legowisko dzika lub niedźwiedzia.
Bralóg to naturalna konstrukcja budowana przez dziki lub niedźwiedzie z dostępnych w otoczeniu materiałów, takich jak gałęzie, liście, trawy czy siana. Jest to rodzaj kryjówki, która zapewnia zwierzętom schronienie oraz ochronę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i drapieżnikami. Barłogi są często zlokalizowane w gęstych, zacienionych lasach, na skraju łąk lub w innych miejscach, które zapewniają dzikim zwierzętom bezpieczeństwo i prywatność.
Myśliwi czasami wykorzystują barłogi do polowań na dzikie zwierzęta. Mogą oni ukryć się w barłogu i czekać na pojawienie się zwierzyny, aby ją upolować. Ponadto barłogi pozwalają obserwować zachowanie dzikich zwierząt w ich naturalnym środowisku, co może pomóc w lepszym zrozumieniu potrzeb i wzorców życia tych zwierząt.
Barłogi odgrywają również istotną rolę w ochronie dzikich populacji. Chronią mniejsze gatunki ptaków i ssaków przed atakami drapieżników oraz pomagają zachować równowagę ekosystemu poprzez zapewnienie schronienia i bezpieczeństwa różnorodnym gatunkom zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj barłóg w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka
ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)
- bażant kaukaski
inaczej bażant zwyczajny.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- berło
drążek na który sadza się ptaka łowczego,
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- bujanie
fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- brok
dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.
- borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).
gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)
- budka
1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.