Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: barłóg

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

Bralóg to naturalna konstrukcja budowana przez dziki lub niedźwiedzie z dostępnych w otoczeniu materiałów, takich jak gałęzie, liście, trawy czy siana. Jest to rodzaj kryjówki, która zapewnia zwierzętom schronienie oraz ochronę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i drapieżnikami. Barłogi są często zlokalizowane w gęstych, zacienionych lasach, na skraju łąk lub w innych miejscach, które zapewniają dzikim zwierzętom bezpieczeństwo i prywatność.

Myśliwi czasami wykorzystują barłogi do polowań na dzikie zwierzęta. Mogą oni ukryć się w barłogu i czekać na pojawienie się zwierzyny, aby ją upolować. Ponadto barłogi pozwalają obserwować zachowanie dzikich zwierząt w ich naturalnym środowisku, co może pomóc w lepszym zrozumieniu potrzeb i wzorców życia tych zwierząt.

Barłogi odgrywają również istotną rolę w ochronie dzikich populacji. Chronią mniejsze gatunki ptaków i ssaków przed atakami drapieżników oraz pomagają zachować równowagę ekosystemu poprzez zapewnienie schronienia i bezpieczeństwa różnorodnym gatunkom zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj barłóg w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

byk

dojrzały samiec żubra, łosia, jelenia i daniela.

biomasa

masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).

bekanie

akt płciowy u jeleni i danieli.

beczenie

1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).

berdanka

przerobiony do użytku myśliwskiego karabin wojskowy systemu Berdana.

Białowieska Puszcza

największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)

bigle

angielska rasa psów gończych.

bukiew

nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.

bąblowica

choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.

bujanie

fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).