Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: barłóg

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

Bralóg to naturalna konstrukcja budowana przez dziki lub niedźwiedzie z dostępnych w otoczeniu materiałów, takich jak gałęzie, liście, trawy czy siana. Jest to rodzaj kryjówki, która zapewnia zwierzętom schronienie oraz ochronę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i drapieżnikami. Barłogi są często zlokalizowane w gęstych, zacienionych lasach, na skraju łąk lub w innych miejscach, które zapewniają dzikim zwierzętom bezpieczeństwo i prywatność.

Myśliwi czasami wykorzystują barłogi do polowań na dzikie zwierzęta. Mogą oni ukryć się w barłogu i czekać na pojawienie się zwierzyny, aby ją upolować. Ponadto barłogi pozwalają obserwować zachowanie dzikich zwierząt w ich naturalnym środowisku, co może pomóc w lepszym zrozumieniu potrzeb i wzorców życia tych zwierząt.

Barłogi odgrywają również istotną rolę w ochronie dzikich populacji. Chronią mniejsze gatunki ptaków i ssaków przed atakami drapieżników oraz pomagają zachować równowagę ekosystemu poprzez zapewnienie schronienia i bezpieczeństwa różnorodnym gatunkom zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj barłóg w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bek

1) głos byka daniela w okresie bekowiska;
2) inaczej beczenie.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

berło

drążek na który sadza się ptaka łowczego,

brożek

niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.

blaski

inaczej trzeszcze.

baran, baran, tryk

dorosły samiec muflona.

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)

Białowieska Puszcza

największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)

biotop

środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.

beczenie

1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).