Definicja hasła: berdanka
- berdanka
przerobiony do użytku myśliwskiego karabin wojskowy systemu Berdana.
Berdanka to karabin myśliwski, który powstał poprzez przeróbkę wojskowego karabinu systemu Berdana. System Berdana stanowił rosyjski wzór opracowany przez inżyniera Siergieja Ivanowicza Berdana w 1868 roku. Wprowadzony do użycia w armii rosyjskiej i innych państwach WNP, był jednym z pierwszych systemów karabinów masowo produkowanych. Berdanka cechuje się długą lufą około 50 cm oraz wagą w granicach 4 kg. Posiada magazynek na pięć naboi, co czyni ją skutecznym narzędziem w polowaniach na większe zwierzęta, takie jak łosie, dziki czy jelenie. Jej popularność wśród myśliwych wynika także z łatwości obsługi oraz niskiej ceny. Ponadto, karabin ten charakteryzuje się wytrzymałością i długotrwałą sprawnością, co sprawia, że może służyć przez wiele lat bez konieczności naprawy czy wymiany części.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj berdanka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bróg
ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.
- bekas funtowy
gwarowe określenie dubella.
- bałabanówka
nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)
- bukowisko
okres godowy łosi przypadający na wrzesień (zob. łaś).
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- buchta
inaczej buchtowisko.
- bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)
gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)
- biegi
nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- babrzysko, babrzysko, brochowisko
błotniste miejsce, najczęściej w lesie, w którym chętnie tarzają się jelenie lub dziki.