Definicja hasła: berdanka
- berdanka
przerobiony do użytku myśliwskiego karabin wojskowy systemu Berdana.
Berdanka to karabin myśliwski, który powstał poprzez przeróbkę wojskowego karabinu systemu Berdana. System Berdana stanowił rosyjski wzór opracowany przez inżyniera Siergieja Ivanowicza Berdana w 1868 roku. Wprowadzony do użycia w armii rosyjskiej i innych państwach WNP, był jednym z pierwszych systemów karabinów masowo produkowanych. Berdanka cechuje się długą lufą około 50 cm oraz wagą w granicach 4 kg. Posiada magazynek na pięć naboi, co czyni ją skutecznym narzędziem w polowaniach na większe zwierzęta, takie jak łosie, dziki czy jelenie. Jej popularność wśród myśliwych wynika także z łatwości obsługi oraz niskiej ceny. Ponadto, karabin ten charakteryzuje się wytrzymałością i długotrwałą sprawnością, co sprawia, że może służyć przez wiele lat bez konieczności naprawy czy wymiany części.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj berdanka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- błotniaki, błotniaki (Circus)
rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.
- blaszkodziobe, blaszkodziobe (Anseriformes)
rząd ptaków wodnych i wodno-błotnych, do których z ptaków łownych należą gęsi i kaczki. B. mają stosunkowo długą i cienką szyję, dziób pokryty miękką skórą, zakończony tzw. (...)
- bezpiecznik
mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.
- bekanie
akt płciowy u jeleni i danieli.
- bałwan, bałwan, cień
wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- bielak
inaczej zając bielak.
- bróg
ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.