Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski

bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)

ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku piór, samica szaro- brązowa. Długość ciała samca 79 cm, dł. skrzydła 25 cm, dł. ogona 52 cm, ciężar do 1500 g; samica - dł. skrzydła 22 cm, dł. ogona 29-30 cm, ciężar do 1 kg. Mimo że dobrze znosi nasze warunki klimatyczne, bez pomocy człowieka (sztuczne hodowle, dokarmianie, ochrona) wyginąłby w ciągu kilku lat. B. zamieszkuje prześwietlone lasy liściaste i mieszane z bogatym podszytem, zarośla nadrzeczne, zagajniki wśród pól. Żywi się młodymi pędami, jagodami,, nasionami i owadami. Młode do szóstego tygodnia zjadają owady, pająki, drobne ślimaki. Dojrzałość płciową osiąga w pierwszym roku życia. Po wiosennych tokach samica znosi da ziemi 6-18 oliwkowo-brązowych jaj, które wysiaduje przez 24-25 dni. Pisklęta są zagniazdownikami. Bażant ma duże znaczenie w gospodarce łowieckiej. Poluje się na niego w jesieni i w zimie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, napisz tutaj:

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bałabanówka

nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)

budan

inaczej kureń.

biotop

środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)

szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).

bekasy

nazwa kilku gatunków ptaków łownych z rodziny brodźców. W Polsce występują: bekasik, dubelt i kszyk. Do b. niektórzy zaliczają też słonkę, należącą do tej samej rodziny.

byk stadny

jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.