Definicja hasła: bobrowe
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.
Bobrowe to jeden z ciężarów łowieckich występujących w prawie książęcym. Stanowi on obowiązek pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady. Oznacza to, że mieszkańcy danego obszaru mają za zadanie chronić i utrzymywać tereny żerowania bobrów. Bobrowe ma kluczowe znaczenie w kontekście ochrony tych zwierząt przed nadmiernym polowaniem oraz pozwalaniu im na swobodne rozmnażanie się.
Prawo to ma na celu zapobieganie wyginięciu gatunku poprzez kontrolowanie eksploatacji bobrów oraz tworzenie korzystnych warunków dla ich populacji. Chroniąc bobry, społeczność lokalna działa nie tylko na rzecz zachowania różnorodności biologicznej, lecz także równowagi ekologicznej w danym obszarze. Egzekwowanie obowiązków związanych z bobrowem może wiązać się z określonymi sankcjami, włącznie z karami finansowymi, co podkreśla wagę tego ciężaru łowieckiego.
Bobrowe jest uznawane za istotny element prawa książęcego głównie ze względu na jego wpływ na zdrowie i populację bobrów, które stanowią ważny składnik ekosystemów wodnych. Dzięki systematycznemu monitorowaniu terenów żerowania oraz interakcji między ludźmi a bobrami, możliwe jest zachowanie harmonii między działalnością człowieka a przyrodą. Termin "bobrowe" czasami bywa określany również jako "prawo ochrony bobrów", co podkreśla jego istotną rolę w ochronie tych zwierząt przed negatywnymi oddziaływaniami ze strony człowieka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowe w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bekanie
akt płciowy u jeleni i danieli.
- bębnienie
zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.
- Białowieska Puszcza
największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, (...)
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- bałwanek
kukła dzikiej kaczki zrobiona z drewna lub plastyku. Wypuszczony wiosną na wodę ma przywabiać na strzał kaczory.
- bezpiecznik
mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.
- beczenie
1) głos wydawany przez owce i jagnięta muflona;
2) dźwięk wydawany przez kszyka podczas lotu tokowego (sterówkami).
- basior
dorosły samiec wilka.
- butelka
postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.