Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bobrowe

bobrowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.

Bobrowe to jeden z ciężarów łowieckich występujących w prawie książęcym. Stanowi on obowiązek pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady. Oznacza to, że mieszkańcy danego obszaru mają za zadanie chronić i utrzymywać tereny żerowania bobrów. Bobrowe ma kluczowe znaczenie w kontekście ochrony tych zwierząt przed nadmiernym polowaniem oraz pozwalaniu im na swobodne rozmnażanie się.

Prawo to ma na celu zapobieganie wyginięciu gatunku poprzez kontrolowanie eksploatacji bobrów oraz tworzenie korzystnych warunków dla ich populacji. Chroniąc bobry, społeczność lokalna działa nie tylko na rzecz zachowania różnorodności biologicznej, lecz także równowagi ekologicznej w danym obszarze. Egzekwowanie obowiązków związanych z bobrowem może wiązać się z określonymi sankcjami, włącznie z karami finansowymi, co podkreśla wagę tego ciężaru łowieckiego.

Bobrowe jest uznawane za istotny element prawa książęcego głównie ze względu na jego wpływ na zdrowie i populację bobrów, które stanowią ważny składnik ekosystemów wodnych. Dzięki systematycznemu monitorowaniu terenów żerowania oraz interakcji między ludźmi a bobrami, możliwe jest zachowanie harmonii między działalnością człowieka a przyrodą. Termin "bobrowe" czasami bywa określany również jako "prawo ochrony bobrów", co podkreśla jego istotną rolę w ochronie tych zwierząt przed negatywnymi oddziaływaniami ze strony człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowe w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

baka

inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)

bujanie

fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

byk

dojrzały samiec żubra, łosia, jelenia i daniela.

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.

biała broń myśliwska

broń zaczepna do walki wręcz: rohatyna, oszczep, kordelas, tasak, miecz, nóż myśliwski. Obecnie używane są tylko kordelasy do dokłuwania grubego zwierza (w Polsce sposób zabroniony) i (...)

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

bekas funtowy

gwarowe określenie dubella.

buchtowanie

rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.

bruceloza

inaczej choroba Banga.