Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bobrowe

bobrowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.

Bobrowe to jeden z ciężarów łowieckich występujących w prawie książęcym. Stanowi on obowiązek pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady. Oznacza to, że mieszkańcy danego obszaru mają za zadanie chronić i utrzymywać tereny żerowania bobrów. Bobrowe ma kluczowe znaczenie w kontekście ochrony tych zwierząt przed nadmiernym polowaniem oraz pozwalaniu im na swobodne rozmnażanie się.

Prawo to ma na celu zapobieganie wyginięciu gatunku poprzez kontrolowanie eksploatacji bobrów oraz tworzenie korzystnych warunków dla ich populacji. Chroniąc bobry, społeczność lokalna działa nie tylko na rzecz zachowania różnorodności biologicznej, lecz także równowagi ekologicznej w danym obszarze. Egzekwowanie obowiązków związanych z bobrowem może wiązać się z określonymi sankcjami, włącznie z karami finansowymi, co podkreśla wagę tego ciężaru łowieckiego.

Bobrowe jest uznawane za istotny element prawa książęcego głównie ze względu na jego wpływ na zdrowie i populację bobrów, które stanowią ważny składnik ekosystemów wodnych. Dzięki systematycznemu monitorowaniu terenów żerowania oraz interakcji między ludźmi a bobrami, możliwe jest zachowanie harmonii między działalnością człowieka a przyrodą. Termin "bobrowe" czasami bywa określany również jako "prawo ochrony bobrów", co podkreśla jego istotną rolę w ochronie tych zwierząt przed negatywnymi oddziaływaniami ze strony człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowe w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

brok

dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.

bytować

o zwierzynie żyjącej w łowisku.

broń odtylcowa

broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)

bokobrody

kępy sierści na policzkach rysia.

bij!

rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

bezkurkówka

nowoczesna strzelba myśliwska o kurkach wewnętrznych.

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.

bierczy, bierczy, chwatny

chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.