Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bobrowe

bobrowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.

Bobrowe to jeden z ciężarów łowieckich występujących w prawie książęcym. Stanowi on obowiązek pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady. Oznacza to, że mieszkańcy danego obszaru mają za zadanie chronić i utrzymywać tereny żerowania bobrów. Bobrowe ma kluczowe znaczenie w kontekście ochrony tych zwierząt przed nadmiernym polowaniem oraz pozwalaniu im na swobodne rozmnażanie się.

Prawo to ma na celu zapobieganie wyginięciu gatunku poprzez kontrolowanie eksploatacji bobrów oraz tworzenie korzystnych warunków dla ich populacji. Chroniąc bobry, społeczność lokalna działa nie tylko na rzecz zachowania różnorodności biologicznej, lecz także równowagi ekologicznej w danym obszarze. Egzekwowanie obowiązków związanych z bobrowem może wiązać się z określonymi sankcjami, włącznie z karami finansowymi, co podkreśla wagę tego ciężaru łowieckiego.

Bobrowe jest uznawane za istotny element prawa książęcego głównie ze względu na jego wpływ na zdrowie i populację bobrów, które stanowią ważny składnik ekosystemów wodnych. Dzięki systematycznemu monitorowaniu terenów żerowania oraz interakcji między ludźmi a bobrami, możliwe jest zachowanie harmonii między działalnością człowieka a przyrodą. Termin "bobrowe" czasami bywa określany również jako "prawo ochrony bobrów", co podkreśla jego istotną rolę w ochronie tych zwierząt przed negatywnymi oddziaływaniami ze strony człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bobrowe w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bezpieczeństwo na polowaniu

środki ostrożności, które należy I przestrzegać podczas polowania. Trzeba pamiętać, że broń na polowanie i z polowania przenosimy rozładowaną w futerale. Broń ładujemy po zajęciu (...)

bulgot

jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.

bierczy, bierczy, chwatny

chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

broń myśliwska

broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)

berto

drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).

gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)

bekanie

akt płciowy u jeleni i danieli.