Definicja hasła: bekiesza
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
Bekiesza to okrycie z sukna podbite futrem, które znajduje zastosowanie podczas polowań w okresie zimowym. Nazwa ta pochodzi od niemieckiego słowa "bekiesen" oznaczającego "przykryć", co wskazuje na pierwotne zastosowanie tego rodzaju ubioru do ochrony przed mrozem i zimnem podczas polowań. Bekiesza została wprowadzona do polskiej tradycji łowieckiej za czasów króla Stefana Batorego, co świadczy o długiej historii i znaczeniu tego elementu garderoby w kulturze łowieckiej.
Okrycie to jest charakterystyczne ze względu na swoją konstrukcję, która zapewnia ciepło oraz wygodę podczas trudnych warunków pogodowych spotykanych podczas polowania. Sukno stanowi warstwę zewnętrzną, która chroni przed wiatrem, a futro lub podszyta warstwa dodatkowo izoluje ciało myśliwego przed chłodem. Wybór konkretnych materiałów i ich jakość może różnić się w zależności od preferencji regionalnych, tradycji oraz indywidualnych upodobań myśliwych.
Bekiesza jest ważnym elementem stroju myśliwskiego nie tylko ze względu na funkcjonalność, ale także jest często traktowana jako symbol przynależności do środowiska łowieckiego oraz utrzymywania tradycji. Jednocześnie noszenie bekieszy niesie ze sobą aspekty kulturowe i historyczne, odwołując się do długiej historii polowania i jego miejsca w społecznościach wiejskich i szlacheckich.
Współcześnie bekiesza nadal stanowi istotny element garderoby myśliwskiej podczas polowań zimowych. W miarę rozwoju nowoczesnych technologii tekstylnych pojawiły się również nowe materiały i rozwiązania konstrukcyjne stosowane przy produkcji bekiesz, pozwalając na poprawę ich funkcjonalności oraz dostosowanie do indywidualnych potrzeb użytkowników. Pomimo tych zmian nie straciła ona jednak swojego historycznego znaczenia ani charakteru jako kluczowego elementu ubioru myśliwskiego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bekiesza w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- baka
inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)
- bigle
angielska rasa psów gończych.
- broń myśliwska
broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)
- burknięcie
charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.
- bobki
odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.
- białoczółka
inaczej gęś białoczelna.
- bałamut
pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.
- błotniaki, błotniaki (Circus)
rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.
- bujanie
fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).
- berto
drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.