Definicja hasła: bekiesza
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
Bekiesza to okrycie z sukna podbite futrem, które znajduje zastosowanie podczas polowań w okresie zimowym. Nazwa ta pochodzi od niemieckiego słowa "bekiesen" oznaczającego "przykryć", co wskazuje na pierwotne zastosowanie tego rodzaju ubioru do ochrony przed mrozem i zimnem podczas polowań. Bekiesza została wprowadzona do polskiej tradycji łowieckiej za czasów króla Stefana Batorego, co świadczy o długiej historii i znaczeniu tego elementu garderoby w kulturze łowieckiej.
Okrycie to jest charakterystyczne ze względu na swoją konstrukcję, która zapewnia ciepło oraz wygodę podczas trudnych warunków pogodowych spotykanych podczas polowania. Sukno stanowi warstwę zewnętrzną, która chroni przed wiatrem, a futro lub podszyta warstwa dodatkowo izoluje ciało myśliwego przed chłodem. Wybór konkretnych materiałów i ich jakość może różnić się w zależności od preferencji regionalnych, tradycji oraz indywidualnych upodobań myśliwych.
Bekiesza jest ważnym elementem stroju myśliwskiego nie tylko ze względu na funkcjonalność, ale także jest często traktowana jako symbol przynależności do środowiska łowieckiego oraz utrzymywania tradycji. Jednocześnie noszenie bekieszy niesie ze sobą aspekty kulturowe i historyczne, odwołując się do długiej historii polowania i jego miejsca w społecznościach wiejskich i szlacheckich.
Współcześnie bekiesza nadal stanowi istotny element garderoby myśliwskiej podczas polowań zimowych. W miarę rozwoju nowoczesnych technologii tekstylnych pojawiły się również nowe materiały i rozwiązania konstrukcyjne stosowane przy produkcji bekiesz, pozwalając na poprawę ich funkcjonalności oraz dostosowanie do indywidualnych potrzeb użytkowników. Pomimo tych zmian nie straciła ona jednak swojego historycznego znaczenia ani charakteru jako kluczowego elementu ubioru myśliwskiego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bekiesza w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- biała stopa
teren pokryty śniegiem; polowanie na białą stopę, to polowanie na śniegu.
- bojownik batalion
inaczej batalion.
- bieg myśliwski
współczesna hippiczna impreza sportowa rozgrywana przeważnie w dniu św. Huberta (3 XI), wywodząca się z polowań konnych na lisy.
- biegi
nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.
- bażantowate, bażantowate (Phasianidae)
rodzina ptaków z rzędu kuraków, W Polsce żyją dziko 3 gatunki łowne: bażant, kuropatwa i przepiórka.
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
- broda
1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.
- bażant kaukaski
inaczej bażant zwyczajny.
- bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)
gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)
- bróg
ruchomy daszek oparty na czterech słupkach, pod którym przechowuje się siano, liściarkę i inną karmę dla zwierzyny.