Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bałwanek

bałwanek

kukła dzikiej kaczki zrobiona z drewna lub plastyku. Wypuszczony wiosną na wodę ma przywabiać na strzał kaczory.

Bałwanek to element wyposażenia stosowany w łowiectwie w celu przyciągnięcia kaczorów i umożliwienia skutecznego polowania. Kukła dzikiej kaczki może być wykonana z różnych materiałów, takich jak drewno lub plastik, a nawet innych tworzyw sztucznych. Jest ona wypuszczana na wodę, zwłaszcza w okresie wiosennym, aby zmylić i przywabić dzikie ptaki. Bałwanek ma za zadanie naśladować zachowanie dzikich kaczek, będąc atrakcyjnym dla obserwujących je osobników i nakłaniając je do zbliżenia się, co ułatwia myśliwemu oddanie strzału. Skuteczność bałwanka polega na jego zdolności do przyciągania uwagi kaczorów i prowokowania reakcji łowieckiej.

Bałwanki są projektowane tak, aby jak najwierniej naśladować wygląd i zachowanie dzikich kaczek. Poprzez precyzyjne odwzorowanie detali oraz wykorzystanie odpowiednich barw i kształtów, stwarzają one iluzję obecności rzeczywistych ptaków na tafli wody. Różnorodność materiałów używanych do produkcji bałwanków pozwala dostosować je do zmiennych warunków terenowych oraz daje możliwość wyboru w zależności od preferencji myśliwego i specyfiki okoliczności polowania. Wprowadzenie bałwanka do środowiska naturalnego ma na celu maksymalne upodobnienie go do dzikich kaczek oraz przyciągnięcie ich uwagi.

Podczas stosowania bałwanka jako narzędzia łowieckiego należy pamiętać o zachowaniu zasad etycznej i odpowiedzialnej praktyki łowieckiej. Należy również dbać o to, aby nie zakłócać naturalnego porządku środowiska oraz nie szkodzić populacji dzikich ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałwanek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
(...)

bałabanówka

nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)

bączek

inaczej antabka.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

biotop

środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.

bojownik batalion

inaczej batalion.

biegi

nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.

bekas funtowy

gwarowe określenie dubella.

bujanie

fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).