Definicja hasła: błotniaki
- błotniaki, błotniaki (Circus)
rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.
Błotniaki to ptaki drapieżne z rodziny jastrzębiowatych, które występują w Europie, Azji i Afryce. Charakteryzują się dość dużymi rozmiarami, osiągając długość od 40 do 50 cm i rozpiętość skrzydeł od 90 do 110 cm. Ich szare upierzenie z ciemnymi plamami i brązowymi smugami na skrzydłach sprawia, że są trudne do zauważenia w otoczeniu. Błotniaki posiadają długie nogi i szerokie skrzydła, co umożliwia im szybkie i precyzyjne manewrowanie w powietrzu.
Te ptaki żywią się głównie owadami, ale także innymi małymi zwierzętami, takimi jak myszy i ptaki. Wykorzystują swoje szybkie loty i precyzyjne manewry do polowania na ofiary. Siedliskiem błotniaków są otwarte przestrzenie, takie jak łąki, pastwiska i pola uprawne. W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: błotniak stawowy, błotniak zbożowy i błotniak popielaty.
Ze względu na ich dietę, błotniaki są ważnymi czynnikami ekologicznymi, ponieważ odławiają wiele szkodników rolnych. Ponadto ich pióra są wykorzystywane do produkcji odzieży i akcesoriów łowieckich. Z uwagi na ich znaczenie ekologiczne i gospodarcze konieczne jest ochrona tych ptaków przed niszczącym wpływem czynników antropogenicznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj błotniaki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- buszowanie, buszowanie, buszówka
o psie myśliwskim: przeszukiwanie trzcin i zarośli w pogoni za ptactwem lub zwierzyną.
- buchtowisko, buchtowisko, buchta
miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.
- bujanie
fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).
- biomasa
masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).
- bałabanówka
nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- broń myśliwska
broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)
- brochowisko
inaczej babrzysko.