Definicja hasła: błotniaki
- błotniaki, błotniaki (Circus)
rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.
Błotniaki to ptaki drapieżne z rodziny jastrzębiowatych, które występują w Europie, Azji i Afryce. Charakteryzują się dość dużymi rozmiarami, osiągając długość od 40 do 50 cm i rozpiętość skrzydeł od 90 do 110 cm. Ich szare upierzenie z ciemnymi plamami i brązowymi smugami na skrzydłach sprawia, że są trudne do zauważenia w otoczeniu. Błotniaki posiadają długie nogi i szerokie skrzydła, co umożliwia im szybkie i precyzyjne manewrowanie w powietrzu.
Te ptaki żywią się głównie owadami, ale także innymi małymi zwierzętami, takimi jak myszy i ptaki. Wykorzystują swoje szybkie loty i precyzyjne manewry do polowania na ofiary. Siedliskiem błotniaków są otwarte przestrzenie, takie jak łąki, pastwiska i pola uprawne. W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: błotniak stawowy, błotniak zbożowy i błotniak popielaty.
Ze względu na ich dietę, błotniaki są ważnymi czynnikami ekologicznymi, ponieważ odławiają wiele szkodników rolnych. Ponadto ich pióra są wykorzystywane do produkcji odzieży i akcesoriów łowieckich. Z uwagi na ich znaczenie ekologiczne i gospodarcze konieczne jest ochrona tych ptaków przed niszczącym wpływem czynników antropogenicznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj błotniaki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bruceloza
inaczej choroba Banga.
- bekas dubelt
inaczej dubelt.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- bieg myśliwski
współczesna hippiczna impreza sportowa rozgrywana przeważnie w dniu św. Huberta (3 XI), wywodząca się z polowań konnych na lisy.
- bażantowate, bażantowate (Phasianidae)
rodzina ptaków z rzędu kuraków, W Polsce żyją dziko 3 gatunki łowne: bażant, kuropatwa i przepiórka.
- brew, brew, korale, róża
u niektórych ptaków (np. głuszec, cietrzew) czerwona narośl nad okiem w kształcie półksiężyca.
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- bełt
krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.
- białozór
inaczej sokół białozór.