Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: błotniaki

błotniaki, błotniaki (Circus)

rodzaj ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: b. stawowy, b. zbożowy i b. popielaty.

Błotniaki to ptaki drapieżne z rodziny jastrzębiowatych, które występują w Europie, Azji i Afryce. Charakteryzują się dość dużymi rozmiarami, osiągając długość od 40 do 50 cm i rozpiętość skrzydeł od 90 do 110 cm. Ich szare upierzenie z ciemnymi plamami i brązowymi smugami na skrzydłach sprawia, że są trudne do zauważenia w otoczeniu. Błotniaki posiadają długie nogi i szerokie skrzydła, co umożliwia im szybkie i precyzyjne manewrowanie w powietrzu.

Te ptaki żywią się głównie owadami, ale także innymi małymi zwierzętami, takimi jak myszy i ptaki. Wykorzystują swoje szybkie loty i precyzyjne manewry do polowania na ofiary. Siedliskiem błotniaków są otwarte przestrzenie, takie jak łąki, pastwiska i pola uprawne. W Polsce jako lęgowe występują trzy gatunki: błotniak stawowy, błotniak zbożowy i błotniak popielaty.

Ze względu na ich dietę, błotniaki są ważnymi czynnikami ekologicznymi, ponieważ odławiają wiele szkodników rolnych. Ponadto ich pióra są wykorzystywane do produkcji odzieży i akcesoriów łowieckich. Z uwagi na ich znaczenie ekologiczne i gospodarcze konieczne jest ochrona tych ptaków przed niszczącym wpływem czynników antropogenicznych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj błotniaki w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

budan

inaczej kureń.

borówka

przeważnie drewniana trąbka myśliwska.

babrzysko, babrzysko, brochowisko

błotniste miejsce, najczęściej w lesie, w którym chętnie tarzają się jelenie lub dziki.

bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)

gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)

berdebuska

nazwa jednej z dawnych strzelb.

berło

drążek na który sadza się ptaka łowczego,

bić

1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

bąblowica

choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.