Definicja hasła: bydleń jeleni
- bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)
szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.
Bydleń jeleni to owad z rodziny komarowatych, którego larwy pasożytują w ciele jelenia oraz innych zwierząt, takich jak łosie. Dorosłe osobniki mają długość od 1 do 2 cm i charakteryzują się czarnym ubarwieniem z brązowymi plamami na skrzydłach. Larwy bydlenia jeleni są bardzo szkodliwe dla zwierząt, gdyż wnikając przez skórę lub drogi oddechowe, pożerają tkanki organizmu. Skutkiem tego może być swędzenie, obrzęk oraz zaczerwienienie skóry, a także gorączka, osłabienie, biegunka, wymioty czy utrata apetytu. Infekcja bydleniem jeleni może prowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych oraz nawet śmierci zwierzaka.
Aby zapobiec infekcji bydleniem jeleni, istotne jest regularne sprawdzanie skóry zwierząt przez weterynarza oraz utrzymywanie czystości w otoczeniu. Sucha i czysta przestrzeń niweluje ryzyko namnożenia się muchówek. W przypadku stwierdzenia obecności larw konieczna jest interwencja weterynarza w postaci przepisania leków lub podjęcia innych działań terapeutycznych. Dlatego profilaktyka stanowi kluczowy element ochrony przed infekcją i poważnymi konsekwencjami bydlęnia jeleni dla zwierząt łownych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bydleń jeleni w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- broń myśliwska
broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i (...)
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).
- bielak
inaczej zając bielak.
- butelka
postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
- bezoar, bezoar, Izy jelenia
oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.
- bałwanica
żerdka, na której umieszcza się bałwana.
- bębenek
wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.