Definicja hasła: bydleń jeleni
- bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)
szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.
Bydleń jeleni to owad z rodziny komarowatych, którego larwy pasożytują w ciele jelenia oraz innych zwierząt, takich jak łosie. Dorosłe osobniki mają długość od 1 do 2 cm i charakteryzują się czarnym ubarwieniem z brązowymi plamami na skrzydłach. Larwy bydlenia jeleni są bardzo szkodliwe dla zwierząt, gdyż wnikając przez skórę lub drogi oddechowe, pożerają tkanki organizmu. Skutkiem tego może być swędzenie, obrzęk oraz zaczerwienienie skóry, a także gorączka, osłabienie, biegunka, wymioty czy utrata apetytu. Infekcja bydleniem jeleni może prowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych oraz nawet śmierci zwierzaka.
Aby zapobiec infekcji bydleniem jeleni, istotne jest regularne sprawdzanie skóry zwierząt przez weterynarza oraz utrzymywanie czystości w otoczeniu. Sucha i czysta przestrzeń niweluje ryzyko namnożenia się muchówek. W przypadku stwierdzenia obecności larw konieczna jest interwencja weterynarza w postaci przepisania leków lub podjęcia innych działań terapeutycznych. Dlatego profilaktyka stanowi kluczowy element ochrony przed infekcją i poważnymi konsekwencjami bydlęnia jeleni dla zwierząt łownych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bydleń jeleni w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)
szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.
- biotop
środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.
- biel
białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.
- biomasa
masa jaką posiada organizm łub grupa organizmów żywych (np. populacja).
- bąblowica
choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.
- Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka
ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)
- borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).
gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
- batalion, bojownik, batalion, bojownik (Philoma- chus pugnax L.)
ptak łowny z rodziny brodźców, rzędu siewkowatych. Długość samca 30-33 cm, samicy 24- 27 cm, rozpiętość skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Ma dość wysokie nogi, prosty (...)