Definicja hasła: bydleń jeleni
- bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)
szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.
Bydleń jeleni to owad z rodziny komarowatych, którego larwy pasożytują w ciele jelenia oraz innych zwierząt, takich jak łosie. Dorosłe osobniki mają długość od 1 do 2 cm i charakteryzują się czarnym ubarwieniem z brązowymi plamami na skrzydłach. Larwy bydlenia jeleni są bardzo szkodliwe dla zwierząt, gdyż wnikając przez skórę lub drogi oddechowe, pożerają tkanki organizmu. Skutkiem tego może być swędzenie, obrzęk oraz zaczerwienienie skóry, a także gorączka, osłabienie, biegunka, wymioty czy utrata apetytu. Infekcja bydleniem jeleni może prowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych oraz nawet śmierci zwierzaka.
Aby zapobiec infekcji bydleniem jeleni, istotne jest regularne sprawdzanie skóry zwierząt przez weterynarza oraz utrzymywanie czystości w otoczeniu. Sucha i czysta przestrzeń niweluje ryzyko namnożenia się muchówek. W przypadku stwierdzenia obecności larw konieczna jest interwencja weterynarza w postaci przepisania leków lub podjęcia innych działań terapeutycznych. Dlatego profilaktyka stanowi kluczowy element ochrony przed infekcją i poważnymi konsekwencjami bydlęnia jeleni dla zwierząt łownych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bydleń jeleni w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- Browning
popularna broń samoczynna, której nazwa pochodzi od nazwiska konstruktora Johna Browninga, również twórcy nadlufkt (1926 r.) stanowiącej podstawę produkcji, znana całym świecie, nadlufki (...)
- bałwanek
kukła dzikiej kaczki zrobiona z drewna lub plastyku. Wypuszczony wiosną na wodę ma przywabiać na strzał kaczory.
- brok
dawna myśliwska nazwa bardzo drobnego śrutu.
- berło
drążek na który sadza się ptaka łowczego,
- bić
1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.
- buchtowisko, buchtowisko, buchta
miejsce zryte przez dziki szukąjące pożywienia.
- bałwanica
żerdka, na której umieszcza się bałwana.
- białozór
inaczej sokół białozór.
- budka
1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.
- bury
gwarowe określenie wilka.