Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bić

bić

1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.

Bić to termin stosowany w kontekście polowania, zwłaszcza dotyczący działania ptaków łowczych i broni myśliwskiej. Jeśli chodzi o ptaka łowczego, to bić oznacza uderzanie w zdobycz, czyli zastosowanie siły fizycznej w celu schwytania lub zabicia zwierzęcia łownego. Ptak łowczy wykorzystuje swoje ostre szpony i mocne dzioby do zatrzymania zdobyczy, co stanowi kluczowy element polowania dla tego gatunku.

W odniesieniu do broni myśliwskiej, bić oznacza oddanie strzału w kierunku zwierzyny. Strzelanie jest integralną częścią procesu polowania, a umiejętność precyzyjnego i skutecznego oddawania strzałów jest nieodłącznym elementem pracy każdego dobrze wyszkolonego myśliwego. Posiadanie odpowiednich umiejętności strzeleckich jest kluczowe zarówno dla bezpieczeństwa podczas polowań, jak i dla zapewnienia etycznego odstrzału zwierzyny.

W obu przypadkach, zarówno dla ptaków łowczych, jak i broni myśliwskiej, bić jest fundamentalnym działaniem w procesie polowania. Dla ptaków łowczych stanowi to aktywność związana z ich naturalnym instynktem drapieżnika, podczas gdy dla myśliwych jest to umiejętność wymagająca treningu i doświadczenia. Termin ten odnosi się do istotnych aspektów samej esencji polowania, gdzie zdobycie pokarmu oraz zachowanie etyki stanowią równorzędne znaczenie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bezpiecznik

mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.

bekas dubelt

inaczej dubelt.

biegi

nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.

bekanie

akt płciowy u jeleni i danieli.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

budka

1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.

bekas funtowy

gwarowe określenie dubella.

brek

typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.

bojownik batalion

inaczej batalion.

baza hodowlana

pogłowie zwierzyny konieczne do prowadzenia hodowli danego gatunku w łowisku.