Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bażant kaukaski

bażant kaukaski

inaczej bażant zwyczajny.

Bażant kaukaski, zwany także bażantem zwyczajnym, to gatunek ptaka z rodziny bażantowatych (Phasianidae), występujący głównie w Europie i Azji. Charakteryzuje się on średnimi rozmiarami, osiągając długość ciała od 40 do 50 cm oraz masę ciała między 500 a 800 g. Symbolicznie długa szyja oraz ogon są wyraźnymi cechami morfologicznymi tego gatunku. Ubarwienie bażanta kaukaskiego jest charakterystyczne: głowa i szyja pokryte są piórami czarnymi, natomiast reszta ciała ma brązową barwę z białymi plamami.

Miejsce zamieszkania i siedlisko bażanta kaukaskiego to głównie tereny otwarte takie jak pola uprawne, pastwiska czy lasy liściaste. W warunkach naturalnych jego dieta opiera się na roślinach, w tym trawach, nasionach i owocach. Ptaki te są aktywne zarówno w dzień, jak i częściowo w nocy. Bażanty kaukaskie stanowią ważny obiekt polowań ze względu na swoje walory spożywcze oraz atrakcyjność myśliwską. Polowanie na te ptaki jest uznane za trudne ze względu na ich szybkość oraz zdolność do unikania niebezpieczeństwa.

Bażanty kaukaskie odgrywają istotną rolę zarówno dla populacji dzikich ptaków, jak i dla łowiectwa. Jako obiekty chętnie wykorzystywane przez myśliwych przechodzą różne procesy hodowlane oraz ochronne mające na celu zachowanie zdrowych populacji tego gatunku w środowisku naturalnym. Dzięki temu stanowią one istotny element ekosystemów w których występują.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bażant kaukaski w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bukiew

nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

bukiet

gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.

bok

inaczej nadlufka.

bekas kszyk

inaczej kszyk.

bruceloza

inaczej choroba Banga.

bąblowica

choroba wywołana przez larwę tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), tworzącego pęcherze w ścianach jamy brzusznej lub wątroby.

biotop

środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)