Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: białoczółka

białoczółka

inaczej gęś białoczelna.

Białoczółka, inaczej gęś białoczelna, jest gatunkiem gęsi występującym w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Odznacza się mniejszym rozmiarem od gęgawy, osiągając długość ciała 66-75 cm oraz rozpiętość skrzydeł 115 cm. Zazwyczaj waży między 2 a 3 kg.

Charakterystyczną cechą białoczółki jest biała plama na czole, otaczająca nasadową część dzioba i zachodząca między oczy. Ptak ten jest drapieżnikiem, który żywi się głównie rybami, owadami i innymi małymi zwierzętami. Jego naturalnym środowiskiem są tereny otwarte, takie jak pola uprawne, łąki, pastwiska oraz brzegi jezior i rzek.

Białoczółka stanowi popularny cel łowiecki ze względu na swoje piękne upierzenie oraz charakterystyczną białą plamkę na czole. Ponadto może być hodowana zarówno dla ozdoby, jak i do produkcji mięsa oraz skór. Jednakże z uwagi na istniejące przepisy ochrony gatunkowej i konieczność zachowania równowagi ekosystemów, polowania na białoczółki podlegają szczególnym regulacjom.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj białoczółka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

brożek

niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.

batalion, bojownik, batalion, bojownik (Philoma- chus pugnax L.)

ptak łowny z rodziny brodźców, rzędu siewkowatych. Długość samca 30-33 cm, samicy 24- 27 cm, rozpiętość skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Ma dość wysokie nogi, prosty (...)

bażant kolchijski, bażant kolchijski, obrożny

bażant zwyczajny posiadający białą obrożę na szyi.

byk stadny

jeleń byk władający chmarą w okresie rykowiska.

borówka

przeważnie drewniana trąbka myśliwska.

bruzda

1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.

bytować

o zwierzynie żyjącej w łowisku.

babrzysko, babrzysko, brochowisko

błotniste miejsce, najczęściej w lesie, w którym chętnie tarzają się jelenie lub dziki.

bałuchy

oczy zająca (trzeszcze)

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).