Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: białoczółka

białoczółka

inaczej gęś białoczelna.

Białoczółka, inaczej gęś białoczelna, jest gatunkiem gęsi występującym w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Odznacza się mniejszym rozmiarem od gęgawy, osiągając długość ciała 66-75 cm oraz rozpiętość skrzydeł 115 cm. Zazwyczaj waży między 2 a 3 kg.

Charakterystyczną cechą białoczółki jest biała plama na czole, otaczająca nasadową część dzioba i zachodząca między oczy. Ptak ten jest drapieżnikiem, który żywi się głównie rybami, owadami i innymi małymi zwierzętami. Jego naturalnym środowiskiem są tereny otwarte, takie jak pola uprawne, łąki, pastwiska oraz brzegi jezior i rzek.

Białoczółka stanowi popularny cel łowiecki ze względu na swoje piękne upierzenie oraz charakterystyczną białą plamkę na czole. Ponadto może być hodowana zarówno dla ozdoby, jak i do produkcji mięsa oraz skór. Jednakże z uwagi na istniejące przepisy ochrony gatunkowej i konieczność zachowania równowagi ekosystemów, polowania na białoczółki podlegają szczególnym regulacjom.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj białoczółka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

breneka

potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej

borówka

przeważnie drewniana trąbka myśliwska.

bobki

odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.

bigle

angielska rasa psów gończych.

bierczy, bierczy, chwatny

chart, który po dogonieniu zwierza natychmiast chwyta go zręcznie.

barwa

dawna nazwa farby zwierciny.

brożek

niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

bełt

krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.

bębenek

wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.