Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bałabanówka

bałabanówka

nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)

Bałabanówka to rodzaj strzelby myśliwskiej pochodzący z końca XVIII wieku. Wyprodukowana została przez kowala-rusznikarza Sagalasa z wsi Bałabanówka, położonej w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Miała długość około 1,2 metra i ważyła około 4 kilogramów. Charakterystyczną cechą broni było posiadanie dwóch luf skierowanych do przodu i skrzyżowanych pod kątem prostym, wykonanych z mosiądzu lub brązu o średnicy około 18 mm. Bałabanówka była dekorowana grawerowanymi ornamentami oraz ozdobami, takimi jak srebrne lub złote monety umieszczane na rękojeści. Była również napisana na niej dedykacja: "Se git se bon Sagalas London i Bałabanówka", co zostało opisane przez A. Mickiewicza w "Panu Tadeuszu".

Broń ta cieszyła się dużą popularnością w swoim czasie i była szeroko stosowana przez myśliwych do polowań na ptaki oraz inne zwierzęta. Ponadto, posiadanie Bałabanówki uważane było za symbol statusu społecznego i bogactwa. Współcześnie Bałabanówka jest również elementem literackiego dziedzictwa, gdyż została wspomniana w jednym z najbardziej znanych dzieł polskiej literatury - "Panu Tadeuszu".

Cały opis Bałabanówki odnosi się do unikatowej broni myśliwskiej, która miała swoje konkretne cechy techniczne oraz kulturowe znaczenie w XIX-wiecznej Polsce. Jako rodzaj strzelby myśliwskiej ma ona swoje miejsce w historii broni palnej oraz związanej z nią tradycji łowieckiej i rzemiosła rusznikarskiego tego okresu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bałabanówka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bury

gwarowe określenie wilka.

broda

1) pęk piór na szyi głuszca;
2) kępa włosów pod dolną szczęką łosia
3) kępa włosów na grzbiecie kozicy;
4) zwisająca część grzywy jelenia.

bażant kolchijski, bażant kolchijski, obrożny

bażant zwyczajny posiadający białą obrożę na szyi.

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).

bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)

szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.

bezpieczeństwo na polowaniu

środki ostrożności, które należy I przestrzegać podczas polowania. Trzeba pamiętać, że broń na polowanie i z polowania przenosimy rozładowaną w futerale. Broń ładujemy po zajęciu (...)

bulgot

jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.

bydlarz

pies gończy rzucający się na zwierzęta domowe (trzodę łub bydło).

baranek

inaczej kszyk.

badylarz

byk łosia lub daniela posiadający poroże (zamiast łopat) o odnogach jak u jelenia.