Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: Białowieska Puszcza

Białowieska Puszcza

największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim zajmujący około 1250 km2, w tym 51 km2 to Białowieski Park Narodowy z rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, w którym występują żubry.
Od początku państwa polskiego Puszcza Białowieska odgrywała szczególną rolę jako teren łowiecki królów. Polowano w niej nie tylko dla przyjemności, ale również w celu zaopatrzenia wojska w mięso podczas wojny (m.in. odbyły się tam wielkie łowy przed bitwą pod Grunwaldem). Niestety, oprócz prawdziwych myśliwych wśród królów jak np. Stefan Batory, byli także Zwykli strzelacze. Do dziś w Białowieskiej Puszczy stoi obelisk przypominający polowanie takiego "myśliwego" Augusta III. Wyryty na nim napis, świadczy o doskonałym wówczas stanie zwierzyny i niepohamowanej pasji króla: „Dnia 27 september 1752. Król Polski, Elektor Saski z Królową Jeymością y Królewiczem Ichmość Xawerem i Karolem, tu mieli polowanie żubrów zabili 42 żubrów, to jest 11 wielkich, z których najważnieyszy ważył 14 cetnarów 53 funtów, 7 mnieyszych, 18 żubrzyców, 6 młodych, 13 łosiów... 2 sarn... Summa 57 sztuk.„

Białowieska Puszcza to obszar leśny o powierzchni około 1250 km2, znajdujący się w Europie Środkowej. Jest to największy i najbardziej naturalny obszar leśny na Niżu Środkowoeuropejskim, z czego 51 km2 stanowi Białowieski Park Narodowy. Obszar ten charakteryzuje się rezerwatem o charakterze puszczy pierwotnej, gdzie występują żubry. Puszcza Białowieska odgrywała szczególną rolę jako teren łowiecki królów od czasów początku państwa polskiego. Polowania w Puszczy Białowieskiej odbywały się zarówno dla przyjemności, jak i w celu zaopatrzenia wojska w mięso podczas wojen.

Puszcza Białowieska słynie z bogactwa fauny i flory oraz unikalnych gatunków roślin i zwierząt, które można tam spotkać. W obszarze puszczy występują dzikie żubry, wilki, rysie, lisy, sarny oraz dziki. Roślinność składa się głównie z drzew iglastych (sosna, świerk) oraz drzew liściastych (buk, dąb). Ten obszar jest znany ze swojej nienaruszonej przez człowieka natury i istnieje od około 10 000 lat.

Białowieska Puszcza jest również objęta ochroną UNESCO od 1979 roku i wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego oraz stanowi część Europejskiej Sieci Natura 2000. W celu ochrony unikalnego ekosystemu wprowadzono szereg ograniczeń dotyczących polowań, pozyskiwania drewna i innych działań człowieka. Dzięki tym działaniom zagwarantowane jest zachowanie autentyczności tej jednej z najstarszych puszczy w Europie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj Białowieska Puszcza w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

Brenneke, Brenneke, gwarowe breneka

ołowiany pocisk, ołowiana kula, konstrukcji niemieckiej firmy Wilhelm Brennecke, stosowana do broni myśliwskiej o lufach gładkich. Ma kształt cylindra z naciętymi rowkami skośnymi na (...)

bulgot

jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.

bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)

ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)

bekowisko

okres godowy danieli, przypadający na przełom października i listopada (zob. daniel).

berto

drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.

bruzda

1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

bek

1) głos byka daniela w okresie bekowiska;
2) inaczej beczenie.

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.