Definicja hasła: berdebuska
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
Berdebuska – to jedna z najstarszych form strzelb, której historia sięga XVII wieku w Europie. Typowa berdebuska była wykonana z drewna i posiadała dwa lufy skierowane do przodu, połączone ze sobą, o różnych średnicach. Miała również dwa spusty, co umożliwiało oddanie dwóch strzałów jednocześnie. Berdebuska była popularna wśród myśliwych ze względu na szybkość i skuteczność polowania oraz możliwość oddawania dwóch strzałów naraz. Jej lekkość i poręczność czyniły ją idealnym narzędziem do polowania.
W XIX wieku berdebuska została wyparta przez nowsze modele broni palnej, jednak wciąż stanowi cenną pamiątkę historyczną. Może być spotykana w muzeach broni lub w kolekcjach broni ludzi pasjonujących się historycznymi narzędziami myśliwskimi. Berdebuska jest symbolem dawnej tradycji łowiectwa i polowań oraz testamentem rozwoju broni palnej na przestrzeni wieków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj berdebuska w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- broń odtylcowa
broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)
- bukiet
gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
- bulgot
jeden z charakterystycznych głosów wydawanych podczas toków przez koguty cietrzewia.
- bębnienie
zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.
- bigle
angielska rasa psów gończych.
- bielak
inaczej zając bielak.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- bobrowanie
szukanie przez psa zmierzymy w zaroślach wodnych.
- bębenek
wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.