Definicja hasła: berdebuska
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
Berdebuska – to jedna z najstarszych form strzelb, której historia sięga XVII wieku w Europie. Typowa berdebuska była wykonana z drewna i posiadała dwa lufy skierowane do przodu, połączone ze sobą, o różnych średnicach. Miała również dwa spusty, co umożliwiało oddanie dwóch strzałów jednocześnie. Berdebuska była popularna wśród myśliwych ze względu na szybkość i skuteczność polowania oraz możliwość oddawania dwóch strzałów naraz. Jej lekkość i poręczność czyniły ją idealnym narzędziem do polowania.
W XIX wieku berdebuska została wyparta przez nowsze modele broni palnej, jednak wciąż stanowi cenną pamiątkę historyczną. Może być spotykana w muzeach broni lub w kolekcjach broni ludzi pasjonujących się historycznymi narzędziami myśliwskimi. Berdebuska jest symbolem dawnej tradycji łowiectwa i polowań oraz testamentem rozwoju broni palnej na przestrzeni wieków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj berdebuska w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bukiet
gromadne zrywanie się barwnie upierzonych bażantów przed myśliwym.
- bekas dubelt
inaczej dubelt.
- brożek
niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.
- bruzda
1) wgłębienie na łykach (zwykle mnogie) starych byków jelenia;
2) wgłębienie w profilu gwintowania lufy.
- bełt
krótka i ciężka strzała do kuszy; składa się z grotu i trzonu, zaopatrzonego w dolnej części w lotki.
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
- basista
jeleń wyróżniający się basowym głosem.
- bóbr europejski, bóbr europejski (Castor fiber L.)
gatunek z rodzaju bobrów. Na ziemiach polskich b. odgrywał ogromne znaczenie jako zwierzę łowne. Obecnie ze względu na niskie pogłowie jest pod ochroną. PZŁ prowadzi intensywne prace (...)
- bekasik, bekasik (Lymnocryptes minimus Brün)
ptak z rodziny brodźców z rzędu siewkowatych. Najmniejszy z łownych bekasów podobny do kszyka lecz o ciemniejszym grzbiecie z zielonym metalicznym połyskiem. Długość ciała 21-22,5 cm. (...)
- bieleć
o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).