Definicja hasła: bączek
- bączek
inaczej antabka.
Bączek, zwany także antabką, to metalowy uchwyt umieszczony pod lufą i podłożem broni myśliwskiej, służący do mocowania paska. Jego głównym zadaniem jest zapobieganie przesuwaniu się lufy względem paska, co może prowadzić do uszkodzenia broni lub nawet obrażeń strzelającego. Składa się z metalowej ramki posiadającej dwa otwory do mocowania paska oraz śruby mocującej, używanej do utrzymania paska na miejscu. Bączek może być wykonany z różnych materiałów, takich jak stal, aluminium lub tworzywo sztuczne. Ważne jest właściwe dopasowanie bączka do broni myśliwskiej, aby uniknąć uszkodzeń broni czy też zagrożenia dla bezpieczeństwa strzelającego. Niezbędne jest dostosowanie i regulacja bączka przed rozpoczęciem użytkowania broni myśliwskiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bączek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- baka
inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)
- bezpiecznik
mechanizm zabezpieczający broń przed przypadkowym strzałem w niepożądanym momencie.
- bekanie
akt płciowy u jeleni i danieli.
- burknięcie
charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.
- białoczółka
inaczej gęś białoczelna.
- bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)
gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.
- biegasowy
określenie myśliwego, poruszającego się pieszo podczas polowania z psami gończymi.
- bruceloza
inaczej choroba Banga.
- byk
dojrzały samiec żubra, łosia, jelenia i daniela.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.