Definicja hasła: bączek
- bączek
inaczej antabka.
Bączek, zwany także antabką, to metalowy uchwyt umieszczony pod lufą i podłożem broni myśliwskiej, służący do mocowania paska. Jego głównym zadaniem jest zapobieganie przesuwaniu się lufy względem paska, co może prowadzić do uszkodzenia broni lub nawet obrażeń strzelającego. Składa się z metalowej ramki posiadającej dwa otwory do mocowania paska oraz śruby mocującej, używanej do utrzymania paska na miejscu. Bączek może być wykonany z różnych materiałów, takich jak stal, aluminium lub tworzywo sztuczne. Ważne jest właściwe dopasowanie bączka do broni myśliwskiej, aby uniknąć uszkodzeń broni czy też zagrożenia dla bezpieczeństwa strzelającego. Niezbędne jest dostosowanie i regulacja bączka przed rozpoczęciem użytkowania broni myśliwskiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bączek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bukiew
nasiona buka, ulubiona karma zwierzyny, szczególnie dzików. Jeżeli bukiew obrodzi w jakiejś okolicy, to dziki ściągają tam z całego terenu.
- bażantarnik
wykwalifikowany pracownik prowadzący hodowlę w bażantarni
- berto
drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.
- bałwan, bałwan, cień
wypchany cietrzew lub zrobiona z tektury jego makieta osadzona na żerdce - bałwanicy. B. umieszczony w koronie drzew (przeważnie brzóz) ma przywabiać cietrzewie.
- borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).
gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)
- badyle
1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.
- bałykowanie
czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.
- biotop
środowisko życia organizmów, odznaczające się swoistymi układami warunków ekologicznych (np. staw), które różnią go od sąsiadujących z nim. innych b.
- bukowisko
okres godowy łosi przypadający na wrzesień (zob. łaś).
- bujanie
fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).