Definicja hasła: brek
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
Brek – typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach, wykorzystywany głównie do polowań na przełomie XVIII i XIX wieku. Pojazd składał się z dwóch siedzeń, z których jedno było umieszczone z przodu, a drugie z tyłu. Oba siedzenia wyposażone były w oparcia i podpórki dla nóg. Brek miał dwa boczne uchwyty służące do trzymania się podczas jazdy. Napędzany był przez dwie lub cztery konie, które zaprzęgnięte były do pojazdu poprzez resory wykonane z metalu lub drewna, mające za zadanie amortyzację drgań podczas jazdy. Pojazd dysponował również dwoma otwartymi boksami przeznaczonymi do przechowywania sprzętu łowieckiego oraz daszkiem chroniącym pasażerów przed warunkami atmosferycznymi. Dzięki swojej wszechstronności brek był popularnym pojazdem myśliwych i łowczych na całym świecie, wykorzystywanym głównie przez arystokrację oraz bogatą szlachtę ze względu na drożyznę i ekskluzywność.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj brek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- badyle
1) nogi daniela, jelenia i łosia;
2) poroże badylarza.
- bujanie
fragment lotu ptaka drapieżnego (gdy „stoi" w powietrzu).
- blaszkodziobe, blaszkodziobe (Anseriformes)
rząd ptaków wodnych i wodno-błotnych, do których z ptaków łownych należą gęsi i kaczki. B. mają stosunkowo długą i cienką szyję, dziób pokryty miękką skórą, zakończony tzw. (...)
- bałuchy
oczy zająca (trzeszcze)
- bobrowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku pilnowania przez ludność miejscową żeremi bobrów w obrębie osady.
- borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).
gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. (...)
- bębenek
wabik na kuropatwy, zrobiony z naparstka obszytego z jednej strony irchą, na której napięty jest koński włos.
- barwa
dawna nazwa farby zwierciny.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.