Definicja hasła: brek
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
Brek – typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach, wykorzystywany głównie do polowań na przełomie XVIII i XIX wieku. Pojazd składał się z dwóch siedzeń, z których jedno było umieszczone z przodu, a drugie z tyłu. Oba siedzenia wyposażone były w oparcia i podpórki dla nóg. Brek miał dwa boczne uchwyty służące do trzymania się podczas jazdy. Napędzany był przez dwie lub cztery konie, które zaprzęgnięte były do pojazdu poprzez resory wykonane z metalu lub drewna, mające za zadanie amortyzację drgań podczas jazdy. Pojazd dysponował również dwoma otwartymi boksami przeznaczonymi do przechowywania sprzętu łowieckiego oraz daszkiem chroniącym pasażerów przed warunkami atmosferycznymi. Dzięki swojej wszechstronności brek był popularnym pojazdem myśliwych i łowczych na całym świecie, wykorzystywanym głównie przez arystokrację oraz bogatą szlachtę ze względu na drożyznę i ekskluzywność.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj brek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bobki
odchody łosia, jelenia, daniela, muflona, sarny, zająca i królika.
- brożek
niewielka sieć używana dawniej do łowienia ptaków.
- bródka
krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).
- bieg myśliwski
współczesna hippiczna impreza sportowa rozgrywana przeważnie w dniu św. Huberta (3 XI), wywodząca się z polowań konnych na lisy.
- bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski, bażant zwyczajny łowny, kaukaski, kolchijski (Phasianus colchicus L.)
ptak łowny z rodziny bażan- towatych, z rzędu kuraków. Pochodzi głównie z zachodniej i środkowej Azji, do Polski sprowadzony w XVIII w. Samieć jest barwnie upierzony o metalicznym połysku (...)
- berdebuska
nazwa jednej z dawnych strzelb.
- bezoar, bezoar, Izy jelenia
oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.
- berto
drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.
- bury
gwarowe określenie wilka.
- buchtowanie
rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.