Definicja hasła: brek
- brek
typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach używanego do polowań na przełomie XVIII-XIX w.
Brek – typ czterokołowego odkrytego pojazdu konnego na resorach, wykorzystywany głównie do polowań na przełomie XVIII i XIX wieku. Pojazd składał się z dwóch siedzeń, z których jedno było umieszczone z przodu, a drugie z tyłu. Oba siedzenia wyposażone były w oparcia i podpórki dla nóg. Brek miał dwa boczne uchwyty służące do trzymania się podczas jazdy. Napędzany był przez dwie lub cztery konie, które zaprzęgnięte były do pojazdu poprzez resory wykonane z metalu lub drewna, mające za zadanie amortyzację drgań podczas jazdy. Pojazd dysponował również dwoma otwartymi boksami przeznaczonymi do przechowywania sprzętu łowieckiego oraz daszkiem chroniącym pasażerów przed warunkami atmosferycznymi. Dzięki swojej wszechstronności brek był popularnym pojazdem myśliwych i łowczych na całym świecie, wykorzystywanym głównie przez arystokrację oraz bogatą szlachtę ze względu na drożyznę i ekskluzywność.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj brek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę B
- bojownik batalion
inaczej batalion.
- bekiesza
okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.
- batalion, bojownik, batalion, bojownik (Philoma- chus pugnax L.)
ptak łowny z rodziny brodźców, rzędu siewkowatych. Długość samca 30-33 cm, samicy 24- 27 cm, rozpiętość skrzydeł odpowiednio 57-60 cm oraz 45-50 cm. Ma dość wysokie nogi, prosty (...)
- bażantarnia
zamknięty teren przeznaczony do sztucznej hodowli bażantów. W b. znajdują się woliery na ok. 50 bażantów, woliery rodzinne na 1 koguta i 5-8 kur, wylęgarnia, i wychowalnia. Masowy wyląg (...)
- berto
drążek, na którym sadza się ptaka łowczego. Dawniej na b. sadzano również puchacza podczas polowania z nim na drapieżniki.
- biel
białe czubki szczeciny porastającej grzbiet capa kozicy; stanowi jedno z trofeów kozicy.
- buchtowanie
rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.
- broń odprzodowa
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.
- burknięcie
charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.